Quibes

 
 

Hoi Ellen,

 

Even triest nieuws zo vlak voor Kerst.

Weer een Pooltje van ons heengegaan….

 

Quibesje kreeg iets wat leek op een epileptische aanval, of hersenbloeding.

En daar is hij niet meer uitgekomen.

Misschien ook een te zware belasting voor z’n hartje, want het was natuurlijk

ook weer een hondje op leeftijd. Iets van 16 jaar waarschijnlijk.

En met zíjn temperament…

Hij was de schrik van de buurt. Van energieniveau 3 naar 10 binnen een paar

seconden.

En dat was hij ook als hoogbejaard mannetje nog steeds. Het leek zelfs wel

of het erger werd omdat hij nog slecht zag. Hij ging echt alles op zijn reuk

doen.

 

We hebben natuurlijk vooral ook hele goede herinneringen aan hem.

Hij ging altijd mee naar mijn moeder in de aanleunwoning en dan met z’n

drieën naar het Grand Café van het verzorgingshuis. Iedereen kende hem

daar. Dan werd hij door iedereen aangehaald. Dat ging prima. Maar als er

een andere hond in het café was kreeg je hem niet meer rustig… daar maakte

hij zich zó boos over.

Hij is ook mee geweest toen we afscheid van mijn moeder moesten nemen.

Keurig bij ons gezeten tijdens de dienst.

 

Daarna ging hij met mij mee naar een mijnheer van 103 in hetzelfde

verzorgingstehuis. Dan zag je het gezicht van die mijnheer oplichten… ah,

daar is Quibesje weer. En dan kwamen de kaakjes tevoorschijn.

Toen deze mijnheer de laatste weken van zijn leven bedlegerig werd lag

Quibes elke woensdagmiddag bij hem op bed. Prachtig vond hij dat!

 

We denken dat hij hier nog een mooie tijd heeft gehad. Behalve dat hij slecht

zag en doof was is hij eigenlijk heel goed oud geworden. Een sterk hondje,

zoals zoveel van de Pooltjes. Bijgaand wat foto’s.

 

Nu Saartje (Sara) nog als enig Pooltje. Ook zij is inmiddels al oud, maar doet het nog

prima. Ziet slecht en ook wat doof, maar verder loopt ze nog lekker mee en

springt ze met gemak op de bank om in één van de mandjes te gaan liggen.

 

We zien wel als een berg op tegen de komende dagen, met al het vuurwerkgeweld.

Gelukkig hoeft Quibes dat niet meer mee te maken.

 

Hoe is het met jou en de dieren?

 

Hartelijke groet,

 

Jolien