Bennie

Hoi Ellen,

 

Verdrietig nieuws over Bennie.

 

We hebben hem dinsdagavond (30-10) moeten laten inslapen i.v.m. zware

artrose. Hij kon bijna niet meer lopen en zich laten optillen om een plasje

buiten te doen vond hij ook niet fijn meerÖ.

Verder constateerde de dierenarts een flinke hartruis, zijn lijfje was gewoon op.

Het is ook nu weer heel rustig en liefdevol gegaan. Hij was heel snel weg.

 

Het was een geweldig karakterhondje.

De hele buurt kende hem hier en hij was de baas van de roedel.

Tot voor een half jaar geleden liep hij altijd zijn vaste rondje over de dijk, een

stukje fietspad en dan het trottoir van onze straat op om via de tuin van buren

met een composthoop weer de dijk op te gaan en terug te keren naar huis.

 

We hebben hem zelfs een keer gevonden toen hij in de straat aan de plasticzakken was begonnen

waarin al het plastic afval zit om opgehaald te worden. Gewoon opengescheurd en

lekker alle etensresten opeten.

 

Als ik hem kwijt was hoefde ik alleen maar naar de tuin met de composthoop

te lopen om hem weer te vinden. Als de buurvrouw hem een tijdje niet op de

composthoop had gezien vroeg ze of hij er nog wel was?

Hij was echt zoín hondje dat zín eigen gangetje ging. En geen van de andere honden

durfden aan zín eten of in zijn mand te komen. Even grommen en dat was genoeg.

Echt geweldig!

 

Maar die autoriteit was de laatste dagen ook verdwenen.

Hij werd af en toe omver gelopen en anderen lagen in zín mand. Die moest ik er

dan uitsturen, zodat Bennie er weer in kon.

Zín mand was af en toe nat, want hij kon er niet meer op tijd uitkomen om naar

de achterdeur te gaan.

 

Het werd zo langzamerhand dieronwaardig. Helemaal voor een hondje als Bennie.

 

Maar we hebben mooie herinneringen aan hem en zullen hem nooit vergeten.

Eigenlijk is het nog steeds ĎAga en Bení. Een prachtig stel.

Ik zie ze nog aankomen op Tweede Paasdag. Ik haalde ze op samen met mijn

moeder, die er ook al niet meer isÖ

Wat waren ze aan elkaar verknocht en wat hebben we daar ook van genoten.

 

Dankjewel Ellen, dat jij met Vagabond-Pets hebt gezorgd dat ze uit het asiel

in Polen weg konden en dat wij ze mochten gaan verzorgen hier bij ons in Gouda.

We hebben het met heel veel liefde gedaan en denken met heel veel plezier aan

deze twee geweldige hondjes terug.

 

Hartelijke groet,

 

Jolien


   
 
 

Samen 3 turven hoog

Ben is klein en sinds kort heel dapper

Het duo penotti van het asiel

Ben en Aga op youtube

Vrienden voor het leven

 

     
Hier nog in het asiel