Bessi

 

 

Herinnering aan Bessi,  overleden op donderdag 15 oktober 2015.
 
Ruim 3 jaar geleden ('t lijkt wel veel langer) kwam Bessi naar Nederland, om samen met Tosia bij mij en mijn andere hondjes te komen wonen.
Tosia had ik geadopteerd, en Bessi kwam in de opvang.
Toen al direct bleek dat Tosia ernstig ziek was, en niet lang meer te leven had, besloot ik dat ook Bessi de rest van haar leven bij mij mocht blijven.
 
Vanaf dag één voelde ze zich thuis en was erg aanhankelijk, ze volgde me als een schaduw en kon direct onaangelijnd mee uit wandelen.
Een nadeel daarvan was dat ze verlatingsangst had, dus ze jammerde en blafte wanneer ik de tuin uit liep of de deur uit ging.
Gelukkig voor de buren is dat overgegaan.
 
Hoe oud Bessi precies was weten we niet.
De oud-eigenaar in Polen beweerde 3 jaar geleden dat ze 17 jaar was !
De Stichting heeft er toen maar geschatte leeftijd 10 jaar van gemaakt.
Maar die 3 jaar bij mij heb ik haar eigenlijk niet zien veranderen; ze had een lenig en flexibel lijfje, bewoog en gedroeg zich altijd het zelfde.
Ze trok af en toe eens een sprintje, en sprong met gemak de auto in en uit; ze was een leeftijdsloos hondje.
 
`t Was een lief en makkelijk hondje, onvoorwaardelijk trouw, die tot het laatst niet liet merken dat ze heel ziek was door nierfalen.
Dat maakte het voor mij niet makkelijk te moeten beslissen dat ik haar verder lijden wilde besparen.
 
Bessi heeft de regie over haar eigen afscheid gevoerd;
Bij de dierenarts lag in de behandelkamer een lekker zacht schapenvachtje op de grond; Bessi liep er op af en ging er op staan.
Ik ging gauw bij haar zitten, en ze nestelde zich tevreden tussen mijn benen in, zoals we zo vaak thuis deden, mijn handen op haar lijfje.
 
Ze heeft haar kopje niet meer opgetild, en is stil en rustig in vol vertrouwen weggegleden.
 
Mijn kleine Bessi,een mooier cadeau dan deze dierbare herinnering had ze me niet na kunnen laten.
 

Fineke