Bona


 

18 december 2016 konden we jouw eindelijk in onze armen nemen en knuffelen. Wij beloofden jou een warme veilige thuis, waar jij de rest van jouw leven zorgeloos kon genieten van alles wat jouw hartje maar begeerde: lekker eten, een warme zachte mand, oneindig veel knuffels, een veilig omheinde tuin, altijd iemand thuis aanwezig... Onderweg naar huis viel je in slaap en eenmaal thuis aangekomen, werd je meteen verwelkomt door de rest alsof je hier altijd al gewoond had & terug kwam van een uitstapje. Ondanks dat je bijna blind was, wist je toch binnen 1 dag feilloos jouw mandje, drinkbak, de keuken en de tuin terug te vinden. Je bloeide open tot een heel vrolijk en nieuwsgierig meisje, dol op knuffelen en lekker eten. Vooral soepballetjes, kip, kabeljauw, zalm, sperzieboontjes, rijst, ... Elke keer als 1 van ons in de keuken stond te koken, een boterham stond te maken of de koelkast opende, stond jij binnen enkele seconden naast ons en duwde je zachtjes met jouw neusje tegen ons been om ons te laten weten dat jij daar stond. Wat missen wij dat enorm... Bij elke thuiskomst kwam jij ons vrolijk kwispelend tegemoet. Meestal wilde je dan zelfs even samen met ons gek doen en spelen. Het spelletje waarbij wij jouw neusje probeerde te pakken, vond je geweldig! Wat missen wij dat enorm... Wij hadden jou zo zielsgraag nog veel langer van jouw welverdiende pensioentje willen laten genieten. Wij hadden jou zo graag nog veel langer bij ons gehad. Wij hadden jou zo graag nog ontelbare knuffels en lekkers willen geven. Maar helaas hebben wij met intens veel verdriet jou op 14 december 2018 moeten laten gaan...
Allerliefste Bona, jij bent een "once-in-a-lifetime-hondje", onze soulmate, ons suikerboontje, onze zwarte parel, onze lieve kleine levensgenieter. Het is dan ook deze levensles die wij zo duidelijk van jouw geleerd hebben. Het verdriet en het gemis zijn enorm. Jij bent voor eeuwig in ons hart & onze herinneringen. Jij bent voor eeuwig ons mooie lieve Boontje. Liefs van jouw familie  XXX