Darla


 

Eind april 2012 kwam Darla naar Frankrijk, een klein cockertje met grappige Pippi Langkous achtige oortjes, ze vond het heerlijk om te scharrelen om het veld en hield op haar hoge leeftijd (14) toch nog van je uitdagen, pootjes wijd op de grond. Vooral wanneer ze wilde eten, wist ze met springen en gek doen duidelijk te maken dat het etenstijd was.
De laatste weken ging Darla achteruit, ze werd erg warrig in haar kopje en ik moest haar regelmatig buiten van het grote veld af plukken omdat ze dan de weg niet meer terug wist. Ook stond ze minuten lang met haar kopje richting een deur of muur. Soft bench in huis gezet om haar daarin te doen omdat ze anders uren bleef lopen.
Vorige week ging Darla opeens slecht eten, en van slecht eten ging ze naar niet eten en niet drinken. Aan haar bekje zitten was bij Darla altijd een "no-go" geweest dus precies kijken wat er aan de hand was, was niet mogelijk. Dmv grote spuit toch er water en gepureerde lever(vocht) in geprobeerd te krijgen maar dat was een worsteling en veel kreeg ze niet binnen. Afspraak bij dierenarts gemaakt maar op woensdagmorgen was ze erg slecht, ze reageerde nauwelijks meer op mij en dus afspraak vervroegd. Bij dierenarts was eigenlijk ook wel duidelijk dat er weinig opties waren, medicatie toedienen was onmogelijk gezien dat we niet aan haar bek mogen komen, en medicatie zou nodig zijn om de problemen in het bekje te behandelen. Daarom besloten om haar haar rust te gunnen, zelfs als we het bekje zouden kunnen genezen zou ze blijven dolen en zouden we haar heel veel in de bench moeten opsluiten en dat is ook geen leven voor een oudje. In mijn armen is het meisje zachtjes weggegleden. Vaarwel lieve kleine Poolse meid.