Krycha


 

Onnavolgbare Krycha.

16 mei j.l. moest Krycha inslapen , want door ernstige artrose, waar ze al geruime tijd medicatie voor kreeg, kon ze niet meer overeind komen, en moest de dierenarts aan huis komen , want ik kon haar vanwege haar 40 kg niet tillen. Voor Krycha was dit denk ik rustig : gewoon thuis in “ haar “omgeving bij de andere honden en tussen de katten.

Krycha keek op geheel eigen wijze naar haar leven en bepaalde zelf haar bezigheden : de katten waren dol op haar en dus accepteerde ze de gevolgen van deze liefde : stil staan in de kamer en gewoon afwachten totdat de kattten ophielden met kopjes geven en onder haar buik doorlopen. Vervolgens liet ze zich op de grond vallen ( ze ging dus liggen , maar dat ging niet fijnzinnig : zelfs het laminaat leed eronder).

Naar andere dieren wa ze altijd zeer verdraagzaam , maar als er werd uitgelaten ging ze toch zo tegen andere honden tekeer , dat de andere drie honden :Sem, Tollie en Roxy binnen een seconde ook door de geluidsbarriére gingen wat natuurlijk de nodige ontstelde en verbaasde reacties opleverde van mensen die toevallig ook net buiten liepen. Niet zo raar, want ik moest alle zeilen bijzetten om het zooitje ongeregeld weer gewoon door te laten lopen , waarna Krycha weer gewoon haar neus volgde (niet mij dus) of er niks gebeurd was. Wilde ik linksaf , dan ging zij rechtsaf en omgekeerd en dit met een ijzeren consquentie tot aan haar laatste dag toe.

Ze was een wegloper en dus was ik altijd genoodzaakt om haar aan de riem te houden , maar ze was zo sterk dat ze zich eens lostrok en vervolgens niet meer terugkwam wat mij noodzaakte om de dierenambulance te bellen. Die avond kon ik haar ophalen in Assen en een begroeting kon er niet af : “ oh, moet ik weer met je mee? Nou hup dan maar..........” eerlijk gezegd niet de hereniging waar je als ernstig verontruste bazin op hoopt............Later ging ze eens aan de wandel in Stadskanaal , natuurlijk in een omgeving waar ik nooit kwam als ik de honden uitliet.

Ze sliep heel graag boven bij de katten en ik heb haar haar gang laten gaan omdat ze er steeds weer in slaagde naar boven te verdwijnen , ondanks dat het niet zo goed was voor haar om trappen te lopen. Ik wil altijd graag dat de dieren het naar hun zin hebben dus dan maar naar boven. Eten koken was ook nogal eens een probleem voor me, omdat ze tegen die tijd altijd breeduit voor het fornuis ging liggen, waarmee ze tevens de kastdeur in de

keuken blokkeerde.........er zijn dan 2 mogelijkheden : of je kookt niet of je ontwikkeld een enorme elesticiteit waar door je toch nog iets op je bord tovert, want ergens anders gaan liggen was voor Krycha geen optie. Als baas dien je jezelf natuurlijk aan te passen. Als ze mijn aandacht toch wilde , dan duwde ze haar grote kop tegen mijn arm en wreef heftig heen en weer, waarna ze met een bonk weer op de grond terechtkwam. En toch........zze vertrouwde me zeker wel , want ik kon al heel snel haar grote oren probleemloos schoonhouden , hoewel ze dat niet echt leuk vond.

Mee in de auto was ook geweldig .De eerste weken blafte ze niet , maar al snel blafte tegen alles wat ze zag : fietsers, mannen , kinderen ,andere honden , mensen in een rolstoel of met stok of mensen met een donkere huidskleur. Kortom: ze verveelde zich helemaal niet en hield mij aardig wakker.

Ze is er niet meer en er is een heel grote stilte in huis , en het bevalt me niks dat ik nu wel ruimte heb in de keuken....lieve onnavolgbare Krycha ik mis je, Anne.