Oli

 

Een memorabele dierendag.....
 
Het lijkt misschien een wat vreemde keus.....maar uitgerekend vandaag,op dierendag,hebben wij na 2 weken moeten besluiten om onze kleine Oli te laten gaan. Begeleid door zijn nieuwe vriend Gamble heeft hij vanmiddag, heel vredig in mijn armen, het aardse voor de eeuwige jachtvelden verruild.
Al snel na Oli's aankomst in Nederland was hij,evenals in Polen,niet in orde. Een eerste bezoekje aan de dierenarts maakte al direct duidelijk dat Oli's hartje compleet versleten was,en mede daardoor allerlei processen in zijn lijfje niet meer soepeltjes verliepen.
Oli was af en aan ziekjes,wilde dagen niet eten,en met de grootste moeite hebben we nog een poosje zijn gewicht op de schamele 8,8 kilo weten te houden die hij bij aankomst had.
Oli zelf genoot op zijn betere dagen op zijn eigen manier dusdanig van zijn nieuwe leventje dat wij, samen met de dierenarts, nog eens alles uit de kast hebben getrokken om hem nog wat extra tijd te geven.
Alle medicatie en de meest lekkere hapjes ten spijt,wilde Oli vanaf vrijdag geen hap meer eten,waarop wij hebben besloten hem te laten gaan, en niet af te wachten tot hij van zwakte door z'n pootjes was gegaan.
Zo heeft Oli tot de laatste snik nog z'n rondje door de tuin gemaakt en nog even genoten van alle knuffels en aandacht,vooral ook van Joyride, die de laatste dagen niet van Oli's zij week, zoooo geweldig om te zien,en zo heerlijk voor Oli!!
Het was vandaag natuurlijk dierendag,en om die reden hadden we het afscheid nog een dagje kunnen uitstellen,maar misschien is dierendag ook juist wel bij uitstek DE dag om onze dieren datgene te geven wat ze nodig hebben,en voor Oli was dat......z'n eeuwige rust.....
Om te voorkomen dat mensen afgeschrikt zouden worden door wederom het veel te snelle afscheid van een Vagabond-hondje, heb ik Ellen nog voorgesteld om de honderden foto's die ik van Oli heb gemaakt,de komende jaren te gebruiken voor steeds nieuwe updates, hahaha......
Zelf heb ik alle vertrouwen in de bezoekers van de site,en ik hoop dat zij, net als ik ,door het verhaal van Oli extra gemotiveerd raken om juist de oude asielhondjes dusdanig op tijd uit hun benarde positie te bevrijden ,dat hen nog een langere periode van blijdschap rest,en zij wel nog mogen genieten van 1 of meerdere dierendagen in een eigen familie,hetgeen waar ze allemaal zoooo naar verlangen.......
Met weer een extra littekentje op de ziel,maar bovenal een blijvend warm plekje erbij in m'n hart ,gaat het leven weer door, en houden wij ook in de toekomst de deur weer op een kier, voor juist die hondjes, die het 't hardst nodig hebben!!!
 
Groetjes vanuit verdrietig Overasselt, Patty & Family.

            

Oli op youtube