Ollie



 

Hallo Ellen,

 

Helaas ben ik vergeten om een stukje te sturen over Ollie. Toen ik daar achter kwam (een maand of wat geleden) zag ik dat Ollie achteruit ging en besloot te wachten.

Vanmiddag hebben wij hem helaas moeten laten in slapen. Sinds een paar dagen was hij niet meer vrolijk, kwispelde bijna niet meer en begon om te vallen.

Hij was inmiddels al doof, slechtziend en liep niet goed meer.

Maar het feit dat hij niet meer vrolijk was, was voor ons voldoende om zijn leventje te beŽindigen, hij is rond de 17 jaar  geworden.

 

Ollie was altijd vrolijk, meestal bezig met het zoeken naar eten, maakte graag lange wandelingen en liet zichzelf regelmatig uit; ging dan een rondje wandelen (vond gelukkig de weg ook weer terug).

Mee in de auto rijden deed hij graag, dus overal mee naar toe, winkelen, op visite en ook mee op vakanties in Frankrijk.

Dagelijks mee naar mijn werk (de manege) waar hij heeft geleerd om om te gaan met heel veel mensen, paarden en andere honden.

De laatste jaren maakte hij (zelf) zijn slaapplaatsjes in een kast. Op kantoor had hij een plekje onder in de archiefkast, thuis lag hij onder de jassen in een van de slaapkamers.

Al lagen er spullen, hij ging er gewoon tussen liggen.

 

Kortom een super vrolijk hondje waar we ontzettend van genoten en gehouden hebben.

Onze andere honden zijn mee geweest met het inslapen en hebben zo ook afscheid kunnen nemen.

We zullen hem heel erg missen en hij heeft een plekje in ons hart.

 

Hartelijke groet,

 

Mick en familie A-Tjak