Met veel verdriet en bakken tranen gehuild heb ik afscheid van Tessa moeten nemen.

Tessa is in 2012 met veel liefde opgenomen in ons gezin, altijd vrolijk geweest en erg gehecht aan mij. Het laatste jaar ging het iets minder met haar maar ja .... een oudere dame die het wat rustiger aan mag doen.

Tot een week of 3 geleden en er wat pus uit haar doosje kwam, dierenarts bezoek, in 1 jaar wel 2 kilo kwijt geraakt (van 9 kilo naar 7 kilo), antibiotica en knapte weer op.
Vorige week zag ik dat ze toch een terugval had, niet zoveel meer at (altijd een veelvraat geweest), veel plassen maar niet overdadig drinken.
Dierenarts bezoek gewicht van 7 naar 6,75 ..... in een week of 3 toch wel weer afgevallen. Bloedonderzoek gedaan waar niet heel veel duidelijkheid uit voortkwam, de volgende dag nog een bloedonderzoek gedaan (geheel nuchter) en de waardes niet veel verschilden van de dag ervoor.
Prednison meegekregen om te zien of ze het daar wat beter op ging doen.

Ik zag dat ze het niet beter ging doen, eerder dat ze afzakte, veel spugen, veel plassen. Het weekend nog aangekeken maar toch het besluit genomen afscheid van haar te nemen. Maar voordat ik deze beslissing nam toch nog even op de weegschaal ..... en zag dat ze van 6,75 naar 6,30 was afgevallen.... in 1 week tijd.
Dat is geen goed teken en om haar van verder pijn en aftakeling te behoeden de beslissing genomen.

Heel veel plezier met haar gehad, ze luisterde zo goed dat ze overal los mee kon als ik maar in de buurt was.
We hadden een hele sterke band samen en vanmorgen is ze op een hele rustige manier en met mij aan haar zij overleden.
Heel veel vedriet maar het is ook goed zo......

Groet Rina de Bruin