Betty

                              
 
29-08-2016

Morgen.... morgen wordt het een trieste dag.

Morgen laat ik (Ellen) Betty los, de problemen stapelen zich op.

De bacteriŽn in haar oren blijven maar opspelen, telkens weer. Jeuk, pijn, het is een combinatie van zodra er wordt gestopt met zalven, druppelen, schoonmaken.
Alsmaar blijven behandelen is geen optie meer, ze hŠŠt het en de bacteriŽn zijn resistent...

Daarnaast laat Betty sinds enige tijd urine lopen (tijdens slapen).
Zo werd ze een paar dagen geleden weer wakker, nu met haar dijbeen helemaal doorweekt. Als ze dan opstaat likt ze de overtollige urine van de plek waar ze heeft gelegen...

Afgelopen zaterdag moest ik haar helpen doordat ze door haar linker achterpoot was gezakt, ze had zich weer had verstapt.
Het 'sloffen' met daarbij het dubbel knikken van haar achtervoetjes is een dagelijks terugkerend feit.

Lieve Betty, grote lieve lobbes van me, mijn verdriet is niet te meten, voel me ontroostbaar, maar je mag gaan schat, rennen, vliegen, springen waarheen je wilt. Morgen....