Tommie


 

Hallo Vagabonders,

Ik ben Tommie en ik ben al weer 7 jaar in Bilthoven.
Op 3 oktober word ik 8 jaar, maar ik voel me nog jong.

Het inburgeren heb ik goed opgelost. Ik heb mijn vrouwtje en baasje duidelijk gemaakt wat ik wil en na enige tijd hebben ze mijn Poolse blik goed begrepen. Daarom een advies aan alle honden: Blijf ze net zo lang aankijken tot je je zin krijgt. Wat ook helpt, is je van tijd tot tijd onderdanig tonen. Daar zijn ze gevoelig voor.
Met ze spelen, vooral sjorren, is ook heel leuk en ik laat ze dan ook wel eens winnen. Anders stoppen ze er mee en dat vind ik dan weer niet zo leuk.

Op de foto zien jullie dat het huis en de tuin mijn domein zijn en verder heel De Bilt en Bilthoven.
Ik ken nagenoeg alle straten en bosjes en om te bewijzen dat ik er was, zet ik daar overal mijn vlaggetjes neer.

Ja, ik heb het echt naar mijn zin.

Groetjes van Tommie.


Hallo Vagabonders,
 

'Tommie 5 jaar in Nederland''

Hallo ik ben Tommie, het liefste hondje van Bilthoven.
(Ja, dat zegt mijn vrouwtje.)
Ze zijn stapel op mij, dat baasje en vrouwtje, maar ik ben ook een echte charmeur.
Als ik op hun voeten ga liggen, krijg ik aandacht en daar ben ik dol op.
Ja, ik houd ze goed bezig.
Toen ik pas in Nederland was gingen we naar het konijnenbos, nou dat was feest.
Het vrouwtje wist toen niet dat ik gewoon de holen in kroop.
(Dat deden haar vorige honden niet.)
Ze bleef gewoon braaf wachten tot ik weer kwam, soms duurde dat wel een kwartier.
Maar op een keer zag ze me uit een hol komen en nu mag ik daar niet meer los.
Jammer, jammer.
Soms ga ik met de baas toch naar dat bos, alleen dan aan de lange lijn.
Ik mag er dan in tot aan mijn staart, heb ik toch nog wat!

Inmiddels ken ik heel Bilthoven op mijn duim, ik struin (aan de lijn) overal rond.
s Middags ga ik naar mijn hondenvrienden. Ik ben wel op ze gesteld, maar ik vind de baasjes leuker.
Het liefste speel ik met mijn baas, bal gooien, stoeien met een ovenwant (Janus genoemd), dan ben ik heel fel.
In de auto wil ik niet, maar soms moet het wel.
Op een keer waren we bij de kinderen in Brabant. Ik was los, maar ze konden me niet pakken om naar huis te gaan. Lekker puh.
Toen reden mijn baasjes gewoon weg. Maar ik dacht, geen paniek, die gaan niet zonder mij weg. En zo geschiedde.

Op de fiets is wel leuk, dan gaan we naar een grote plas om te wandelen en de ganzen te pesten.
Het mag niet meer, maar ik vond het wel leuk.
Vrouwtje noemt mij soms een kleverd, maar ja, ik zit (of lig) nu eenmaal graag op schoot.
Ik mag niet op de bank en dat doe ik dan ook niet. Ook niet als ik alleen thuis ben, maar als het vrouwtje er zit, ga ik haar net zo lang aanstaren tot ze haar benen er op legt en hup daar ben ik dan.

Wat geen van mijn voorgangers nog is gelukt. Ik mag zondagmorgen op bed liggen. Weet je wat ze dan zeggen?
Als de vorige honden uit de hondenhemel naar beneden kijken, zeggen ze tegen elkaar: 'Hoe is het die Pool toch gelukt?'
Ik weet het wel hoor. Het zijn mijn ogen.

Verder ben ik dol op eten, alles lust ik, echt alles.
Ik mag alleen niet dikker worden. Krijg ook sperziebonen als maagvulling, (best lekker).
Maar als er gekookt wordt, zit ik in de keuken.
Het vrouwtje probeert dan streng te zijn, maar meestal valt er wel iets.
Ik ga ook op de weegschaal en dan valt het nog wel mee met mijn gewicht.
Dat komt omdat ik wel 2 3 uur per dag loop.

Wat ik super vind dat we nu bramen kunnen plukken. Lekker joh, als ze niet te hoog hangen dan pluk ik ze zelf.

Zoals je kunt lezen, heb ik het hier wel leuk.
Ik wil nooit meer terug naar Polen.

Groetjes van mij, Tommie

En de baasjes, John en Hetty.

                                    
 

Hallo Vagabonders,

Vandaag ben ik 4 jaar geworden

En alweer 3 jaar in Nederland.

Ik vind het fijn om buiten te lopen en dan achter een tennisbal of stok aan te rennen.
Mijn vrouwtje wil me leren op mijn kontje te gaan zitten.
Nou ja, als ze iets lekkers heeft wil ik het wel proberen.
Ik moet haar wel te vriend houden, want van haar krijg ik meestal mijn eten.

Ze laat me alleen wel veel lopen.
Op de foto kan je zien dat mijn pootjes helemaal afgesleten zijn.
Ik kan niet eens boven het gras uitkomen.
Eenmaal thuis ga ik lekker in de tuin in het zonnetje liggen.

Ik red me hier wel in Bilthoven.

Een poot en een lik, Tommie.


 

Bilthoven, 3 oktober 2010.

Vandaag ben ik, Tommie, 3 jaar geworden en sinds eind augustus ben ik al weer 2 jaar in Nederland bij mijn baasjes.

Ik vermaak me hier opperbest. Ik voel me volledig ingeburgerd en weet heel goed duidelijk te maken wat ik van mijn baasjes verlang.

Ik reageer ook direct op de woordjes gaen mee ook al zijn ze niet voor mij bedoeld. Ik ga namelijk graag naar buiten en we lopen dan ook dagelijks zon 3 uur in de bosjes of in het grote bos. Soms ga ik achter op de fiets mee. In het grote bos ga ik veelal mijn eigen weg en bepaal zelf wanneer ik weer tevoorschijn kom. Daar zijn mijn baasjes niet echt blij mee. Spelen met een stok of een tennisbal vind ik het einde. Inmiddels ben ik niet meer bang voor water en ga ook achter de eendjes aan in het water, tot ik wordt teruggeroepen. Thuis ben ik heel lief. Ik ben gek op mijn fruithapje en kan als een baby in vrouwtjes armen liggen.

Het zal duidelijk zijn dat ik voor geen geld meer terug wil naar Polen.

Groetjes, Tommie

                    
 

 
Lieve Jeannette,
 
Vandaag ben ik precies 1 jaar bij mijn baasjes in Bilthoven.
Ze zijn al goed aan me gewend en weten ook wat ik van ze verlang.
Ik weet al precies hoe ze op me reageren en hoe ik ze kan lijmen.
Bij voorbeeld door op een voet te gaan liggen.
 
Zo toon ik mijn aanhankelijkheid. 
Je ziet ik heb de kip, die jij me tijdens de kerstmarkt gaf ook nog.
Ik heb het hier best naar mijn zin.
Als mijn baasje eens een andere hond aanhaalt, dan kom ik vlug bij hem staan opdat hij mij niet vergeet.
Ze zeggen dan dat ik jaloers ben. Geloof jij dat?
Jeannette ik ben blij dat je mij uit Polen hebt gehaald.
 
Een lik en een poot van,
Tommie