Verslag tripje Polen, april 2012 door Ellen & Jeannette

 

Maandag 16 april

Met de auto vol met (dieet)voer, medicatie, middelen tegen vlooien en teken, benches en de eigen bagage gaan we weer op weg.
Op een kleine omleiding ivm een ongeluk na gaat het rijden voorspoedig, het weer zit mee en na een aantal korte pauzes arriveren we rond half 7 's avonds bij Dorota waar we zullen logeren.
We eten gezellig samen en praten bij totdat de ogen niet meer open willen blijven.

Dinsdag 17 april

Op weg naar het asiel, ramen open en genieten van het geblaf van de honden. We moeten even wachten met binnen rijden, er lopen een aantal honden los op het terrein, genieten van hun vrijheid en kans om te spelen, te rennen terwijl hun kennels schoon worden gemaakt.

Het uitladen van de auto kan beginnen, we drinken samen wat en gaan aan de slag.

We gaan wandelen met honden die bij Virtuele Adoptie staan, maken foto's en filmpjes, noteren nieuwtjes over deze honden en leren een hond kennen die dieetvoer nodig heeft en nieuw bij Virtuele Adoptie komt.
Lopen verder langs de kennels om te kijken welke honden in het asiel verblijven en in aanmerking komen voor adoptie.
Zijn totaal verliefd op een klein pupje van 10 weken. Haar zusje is al geadopteerd, maar Bibi is wat meer verlegen en niemand is nog voor haar gevallen. Hopelijk komt er snel iemand voor haar.
                                                   

Magda is inmiddels ook gearriveerd op het asiel en helpt ons met van alles en nog wat. Tussen de middag laten we pizza's bezorgen. Aan het eind van de middag rijden we even naar Magda om bij Koka op bezoek te gaan. Ze ziet er geweldig goed uit, haar vacht is heerlijk zacht, een leuke aanhankelijke hond.
Dankzij de virtuele adoptie hebben we voor haar Renske voer kunnen kopen en ook de pensstaafjes die ze goed kan verdragen. Ze kan weer even vooruit.
                                            

Snel door, samen met Dorota gaan we op bezoek bij Wedel. Wedel is een hond die we destijds na ruim 3 jaar asiel in Tomaszów mee naar Opole hebben genomen en in pension konden plaatsen om een kans op adoptie te vergroten. Na een paar maanden was het al bingo ! Wedel is in de buurt van Opole samen met zijn kennelgenoot door geweldige mensen geadopteerd en heeft een zee van ruimte.
                    

De moeder en zoon van Dorota hebben heerlijk gekookt dus bij thuiskomst konden we meteen aanvallen. Zakken daarna lekker onderuit en de mensen die zich geroepen voelen maken nog een wandeling waarbij ook Darla en Nouska aanwezig zijn, we drinken wat en horen Dorota uit over de honden in het asiel.

Moe, slapen.

Woensdag 18 april

Met nu de auto weer volgeladen met voer, bakken, medicijnen, benches, snacks, dekens op weg naar Tomaszów.

In het begin van de middag arriveren we daar. Bij het uitstappen van de auto bemerken we meteen dat Muszketier niet op zijn vaste plekje zit. Deze Amerikaanse Stafford zit al zo lang als we komen apart bij een hok aan de lijn. Zo lief hij is met mensen, hij is absoluut onverdraagzaam met andere honden. Bezorgd vragen we meteen waar hij is. Na ruim 5 jaar asiel heeft eindelijk iemand hem geadopteerd. Ze laten ons foto's zien, het is ongelooflijk.
Na al die tijd woont hij nu bij mensen in een flat, 1 van de foto's laat zien hoe hij heerlijk toegedekt op bed ligt te slapen. Hopelijk mag hij nog heel vele jaren zo verwend worden.

We drinken wat en er staan weer heerlijke dingen klaar om te eten.

Tijd om rond te gaan lopen en de honden te begroeten, foto’s en filmpjes te maken, lekkertjes uit te delen en de auto uit te pakken. Honden zien die er helaas al langer zitten en de nieuwelingen ontmoeten. Hebben ook kattenvoer meegenomen voor een dame in de buurt die zwerfkatten verzorgt en laat castreren.
                                       

We zijn aangenaam verrast als we zien dat er in de ziekenboeg aan één zijde enkele luiken gemaakt zijn tussen de binnen en buiten kennels. De andere zijde komt ook nog aan de beurt. De verwarming is inmiddels gemaakt en dat betekende toen het buiten -28 was, het binnen gedeeltelijk +13 was.
Een hele verbetering. Het terrein ziet er netjes uit, men is bezig bij de grote kennels de afvoer te verbeteren en te repareren wat nodig is.

Het stond al vast dat Timon, Misiek en Jip mee zouden komen naar Nederland. Krijgen hun tweede vaccinatie. Nu kijken we naar honden die met ons mee mogen naar Opole en daar in pension zullen verblijven. We kiezen voor Maks die al langer in het asiel zit. Meggie een jong teefje die wat angstig/onzeker is en kleine teckel kruising Moherek van ongeveer 12 jaar.
Een paar weken terug is er een kat binnen gekomen, we noemen hem Bob. Zijn rechter voorpoot was gewond en niet meer te redden, moest helaas geamputeerd worden. Omdat het asiel geen mogelijkheden heeft om katten op te vangen, besluiten we ook hem mee te nemen.
Binnenkort zijn allen te zien op de site.
Ook Magda neemt een hond mee die door haar stichting zal worden opgevangen en ter adoptie gaat.

We worden zwaar getroffen door de omstandigheden van kleine Emka, een oud teefje, geschat op 15 jaar.
Ze is blind en doof, over haar later meer.

Die avond nemen we Ania, haar kinderen en uiteraard Magda mee uit eten en slapen in een hotel in Tomaszów.
                                                 

Donderdag 19 april

Na een lekker ontbijt gaan we op weg naar een winkel in de buurt om schoonmaakmiddelen en artikelen te kopen voor het asiel. Vervolgens een kort bezoek aan Diana die bij virtuele adoptie staat, we hebben 2 grote zakken voer voor haar meegenomen. Daarna weer door, snel naar het asiel.
We lopen nog een keer rond om te kijken naar honden die we een volgende keer mee willen nemen als ze er dan nog zitten.
Maken papieren in orde, de honden worden uit de kennels gehaald en gaan de bench in. Voor de meeste is dit erg spannend, ze weten tenslotte niet dat dit de eerste stap voor hen is naar een beter leven.

Uiteindelijk vertrekken we, in de auto met 8 honden en 1 kat. Eind van de middag komen we in Opole aan. De kennels voor de dieren die we bij ons hebben zijn al klaar gemaakt. Bob de kat en kleine Emka mogen mee naar Dorota.
                   

Vrijdag 20 april

Zorgen om kleine Emka. Het was ons meteen duidelijk toen we haar in Tomaszów zagen, dat haar doofheid en blindheid niet haar grootste problemen waren. Na jaren voor iemand een maatje te zijn geweest is ze gedumpt op het moment dat ze haar baasje het hardst nodig heeft.

In de tijd dat ze bij ons is wil ze niet eten of drinken, ook niet als je het bakje onder haar neus houdt.
Ze voelt zich duidelijk niet goed, geeft gal over.
We gaan met haar naar de dierenarts. Haar hart is niet in orde, er zit vocht in het lijfje.
Er wordt ook een echo gemaakt, 1 van haar nieren is verschrompeld, de andere is ook slecht (daar zit ook nog eens een tumor op). We kijken elkaar aan en weten wat het meisje nodig heeft.
We nemen haar mee naar buiten, gaan in het zonnetje zitten en nemen daar afscheid van haar.
De dierenarts komt naar buiten om de eerste injectie te geven.
Tot het einde blijven we bij haar, meer kunnen we niet voor haar doen.

Hoewel we haar maar kort kennen, is het ongelooflijk zwaar dit te moeten doen, maar we zijn er van overtuigd dat dit het beste is voor haar. Ook dit is zorgen voor.
                                                   

Terug naar het asiel. Met Emka in ons hoofd moeten we toch verder.

Gaan wandelen met Maks, Meggie, Misiek en Timon. Voor we het in de gaten hebben duikt Timon het water in en geniet. Vervolgens begint hij te rennen, laat zich op zijn rug vallen om heerlijk in het gras te liggen rollen, schiet aan de riem alle kanten op.

Met 4 honden aan de lange lijn en een Timon die compleet uit zijn dak gaat, laat het resultaat zich raden. Het wordt 1 grote kluwen van lijnen. Maar het is geweldig hem zo te zien genieten na al die jaren wachten in het asiel. Wat een verschil.
Nog even wandelen met Moherek en Jip. Dit gaat iets rustiger..

Papieren worden in orde gemaakt en we gaan bij Dorota thuis lekker samen eten, alvast zover inpakken.
De week is weer veel te snel voorbij.

Zaterdag 21 april

Om 8 uur 's morgens zijn we op het asiel. Timon, Misiek, Jip, Darla en Nouska krijgen de kans nog even de benen te strekken en te plassen, dan gaan ze in de bench in de auto. We nemen afscheid van Dorota en Magda en van alle dieren die wachten op hun kans.
Iets voor 9 uur vertrekken we richting Nederland.
De honden gedragen zich voorbeeldig, we stoppen een paar keer en laten Darla even plassen (het is nu eenmaal een oudere dame).
Rond 18.15 arriveren we in Nuland. De honden zijn opgelucht weer vrij rond te kunnen lopen, even een plasje doen.
Gwendolin en Herman zijn blij eindelijk hun Timon mee naar huis te kunnen nemen. Darla slaapt nog een nachtje en zal dan richting Frankrijk vertrekken. Jip en Nouska gaan mee met Annelies en René & Fred, zij zullen hen opvangen totdat de juiste baasjes zich melden. Misiek blijft ook nog een nachtje slapen en gaat dan naar Paula en Huub in opvang.
Dit drietal moet nog even geduld hebben, maar voor nu hebben ze een liefdevol plekje om te logeren.

Het was weer een bijzondere week. Het rijden is prima verlopen, de weergoden zijn ons gunstig geweest.
5 Lieve honden zijn begonnen aan een nieuw leven, vele wachten nog.
Hoogtepunten mee gemaakt, afscheid moeten nemen. Niet te lang bij stilstaan, we moeten door.

We willen iedereen bedanken voor alle steun, de mensen die bereid zijn op te vangen, de mensen die bereid zijn honden een nieuwe kans te geven. De warme ontvangst bij terugkomst. De mensen die bereid waren de eigen diertjes te verzorgen en op te vangen.

Ellen en Jeannette