Verslag trip Polen maart 2015 door Ellen

 

Vorige week ben ik in Polen geweest en heb wat op papier gezet.

Maandag 2 Maart 2015, bij Dorota in Polen in huis.

 

06.00 De wekker gaat af, honden beginnen te trippelen over het laminaat en dan weet je het wel…verslapen is er niet bij.. Ook is de kerkklok van de partij want ook die staat om 06.00 op en slaat elk kwartier…! Die heeft er zin in zullen we maar zeggen.

 

07.00 Is het tijdstip dat de mensen beginnen met hun werk op het asiel en honden en katten wakker worden.
Rust en regelmaat. Voor de dieren is rust ver te zoeken, regelmaat is wel degelijk aanwezig want elke dag is hetzelfde. Of een hond  er nu een dag, een week of een jaar zit.
De dag begint met voeren van de honden. Tevens is er iemand die de nu aanwezige 84 katten verzorgt (kittenseizoen moet nog beginnen).

Nadat de honden hebben gegeten, begint de schoonmaak. Enkele honden rennen hun rondje op het terrein en ondertussen wordt hun kennel van alle vuil ontdaan.

Het plezier dat die beesten dan hebben, het is een groot genot om te zien. Het is misschien een vijf minuutjes, maar wat kan hun het schelen, rennen en alle bomen en palen zegenen. Dat is waar ze op dat moment mee bezig zijn.
Even achter die tralies en het gaas vandaan, geen zorgen !

 

Dit geldt ook voor de honden die we in pension hebben. ‘Rust’ en regelmaat en ze weten het maar al te goed, je kunt er de klok op gelijk zetten.

Maandag 2 maart hadden we alleen Sem en Bambus in het pension. Bambus verblijft er tegenwoordig ‘part-time’ want in de weekenden is hij bij ‘zijn’ mensen.
Deze mensen maken nog te veel uren op hun werk om Bambus definitief in huis te nemen, maar ze hopen dat hier binnen enkele maanden verandering in komt.

En dan Sem, wat een wereldhond !
6 Jaar lang buiten geleefd en zat van top tot aan z’n kleine teen onder de schurft.
Is via via bij de eigenaar weggehaald en Vagabond heeft hem onder haar vleugels. 
Nu
wordt Sem nog behandeld met Advocate en gewassen met speciale shampoo.
Daarnaast eet hij als een bootwerker en is als een pup zo blij !

 

Donderdag 5 maart was Tomaszów/ander asiel dag. Sjongejonge wat een ellende was het er.
Zoveel honden die weer hun hok niet uit durfden te komen of in een hoekje wegkropen.
Al jarenlang een troosteloos gebeuren zonder dat er ook maar iets verandering in komt.
De oorzaak hiervan is dat er elk jaar bij inschrijving een ‘wedstrijd’ is voor mensen die het asiel willen runnen.
Het beheren van een asiel is niet zomaar iets.
Er komt zoveel bij kijken. Maar de gemeente kijkt wie dat zo goedkoop mogelijk kan uitvoeren. 
Die
is dan per definitie de winnaar.
Te gek voor woorden natuurlijk want de meest ongeďnteresseerde beheerders lopen er ook nu weer rond.
Toen Dorota en ik er afgelopen donderdag kwamen, werd er niet eens de moeite genomen om ons de hand te schudden. Sterker nog, de beheerders waren er niet eens!! Er liepen een paar mensen rond en we werden zo’n beetje genegeerd. Gelukkig was er iemand die we konden bellen. Hij heeft een paar uur vrij kunnen regelen op z’n werk en ons geďnformeerd over de honden.. Komt regelmatig op het asiel dus weet een beetje hoe en wat.
Eind deze maand is er weer zo’n ‘wedstrijd’. We duimen dat de juiste mensen zich inschrijven en het asiel kunnen gaan runnen, anders is het leed niet te overzien.
Helaas hebben wij hier geen invloed op.

 

Natuurlijk gun je de 160 honden en 11 katten die er zitten allemaal een beter onderkomen en behandeling. 
Al was het maar een onderkomen op een goed asiel waar de mensen hart voor dieren hebben, zoals in Opole.

Voor 3 honden hebben we hun wereld kunnen veranderen en hebben we in pension.

Ook konden er 2 katten definitief hun rug naar het asiel toekeren. De ene poes is werkelijk stokoud, mager en ONGELOFELIJK lief. De andere is een ‘halfoogje’. Eén oog is verwijderd en het andere oog draait ook niet op volle toeren want is ‘troebel’. Ziet schimmen en licht en donker, maar och och och wat een heerlijk ding…

 

Helaas zijn er op de wereld heel veel mensen die hun huisdier zat zijn en ze aan hun lot overlaten of naar een asiel brengen. Gelukkig zijn er ook heel veel mensen die zich het lot van (die) dieren aantrekken. 
 
We gaan door met het helpen van (asiel)dieren, hoe zwaar soms ook. De dieren hebben ons in hun macht, het lijkt wel een virus. Een prima virus waar we liever niet van genezen zolang er dieren zijn die hulp nodig hebben en op ons wachten.

Dank aan alle lieve mensen om ons heen, dank aan Dorota waar ik zeer gastvrij ben ontvangen. Dank aan de mensen voor het vervoer naar en van het vliegveld. Dank voor de perfecte verzorging van de eigen dieren, dank aan alle donateurs, iedereen die inzamelt en allen die de dieren én Vagabond-Pets een warm hart toedraagt.

 

Graag maak ik van deze gelegenheid gebruik om aandacht te vragen voor de dieren die we ter adoptie hebben en voor ons noodgeval Beta.
Voor iedereen die op facebook is, deel aub zoveel mogelijk zodat de dieren bij zoveel mogelijk mensen onder de aandacht komen én neem vooral een kijkje op de website. Er staan zulke leuke dieren op.
 

Ellen

www.vagabond-pets.com
 


Beta