Verslag tripje Polen november 2015


 

Woensdag 25-11 samen met Ewa en een volle bus op weg naar Polen. De reis verliep op een uurtje file in Duitsland na helemaal voorspoedig.
Paar korte pitstops, picknicken in de auto, muziekje aan en gaan. Om 20.30 aan de maaltijd bij Dorota om vervolgens de dag af te sluiten met een slaapmutsje. Om 23.00 lagen we onder de wol samen met een te lief hondje en (pleeg)kitten waarvan een week daarvoor een verbrijzelde heupkop was verwijderd.

                                                         

Donderdag 26-11, De wekker had er zin in… om 06.00…. Opstaan, opfrissen, koffie en naar het asiel.
Het blaffen en het miauwen van de honden en katten werd in een mum van tijd oorverdovend.
Allemaal in afwachting van hun dagelijkse verzorging.

Het sneeuwde wat en de temperatuur was een paar graden onder nul, maar het werk gaat natuurlijk 365 dagen door. Met vorst kunnen de hokken niet fatsoenlijk worden schoongemaakt omdat dan alles bevriest. Daarom wordt in de wintermaanden de ontlasting uit de kennels geschept en hier en daar met een gieter en bezem het ergste vuil verwijderd.  

09.00 Óp naar de dierenarts om de paspoorten in orde te maken voor Rosa, Nikús en Betty (Teta) en om de rekeningen te betalen. 11.30 Weer terug naar het asiel om eindelijk te beginnen aan wat het meest  prettig is, nl met de dieren bezig zijn.

De eerste die aan de beurt komen voor een wandeling zijn de hondjes die virtueel ter adoptie staan.
Het klinkt dubbel, maar het is fijn om ze terug te zien. Betekent dat ze nog in het asiel zijn.
Hoewel….voor 1 oud hondje is de Poolse zon gaan schijnen..

         

Ja en dan de oude Betty (Teta), wat een ongelofelijk lief dier en wat is het fijn dat we haar dankzij donaties de kans kunnen geven haar in NL te laten opereren. Betty is vorige maand vanuit een ander asiel in pension gekomen. Geweldig om ook haar weer te zien. Het is werkelijk de onschuld zelve.

                                                              

Na Betty gaan Nikús, Bambus, Nyska en Deks mee wandelen met meisjes die een paar uur in de week over hebben en die tijd graag aan de honden besteden.
14.30 Ewa komt met de bus naar het asiel zodat we deze leeg kunnen sjouwen. Wat is het veel ! Onvoorstelbaar hoeveel er in nog geen 4 weken tijd weer bij elkaar is gesprokkeld door velen. 
Alles ligt nu weer droog en veilig achter slot en grendel.

Na een korte pauze snel verder met de hondjes voor het donker wordt. Kennis maken met ‘nieuwelingen’ zoals Diana, Luna en Zoja. Stuk voor stuk in afwachting op wat er komen gaat.
Vandaag verblijven er precies 100 honden en 102 katten.
Het koelde af, we waren moe, tijd om naar Dorota thuis te gaan. Besloten om Mobi een nachtje mee te nemen (dank je wel Dorota) om hem beter te leren kennen en om te zien hoe en wat in de auto en in huis. Mobi deed het in één woord, fantastisch!  Neusje neusje met de katten en letterlijk in slaap geploft.
Dan zie je hoe moe de dieren zijn/worden in een asiel.
Ook wij waren gesloopt en zijn op tijd gaan slapen.

         
                           
Mobi op weg naar Dorota

De volgende morgen (27-11 hiep hiep hoera Dorota is jarig) kraait de wekker weer om 06.00 dus hetzelfde ritueel als gisteren.
Rond 7.15 in het asiel en beginnen met het schoonmaken van wat kattenverblijven. Natuurlijk is het voor mij 'werkvakantie' en dat betekent naast vroeg opstaan tussendoor ook even kroelen met de aanwezige katten. Te lief en te leuk zijn ze weer...zucht...
Toen aan de koffie en verder met de laatste afhandelingen van papierwerk en betalingen.
Daarna hebben we nog wat honden de beentjes laten strekken. Er komen weer een paar dames wandelen met honden. Allemaal hebben ze hun favorieten die precies weten dat zij hun kennel even gaan verlaten. Gelukkig is er een vrijwilligster die valt op honden waar je niet zomaar 'vriendschap' mee sluit. Heel mooi om te zien hoezeer deze honden zich als een echte kameraad ontpoppen.

Uiteraard moet er ook voor de inwendige mens worden gezorgd. Op 16-11 was het precies 8 jaar geleden dat we voor het eerst bij Dorota in het asiel kwamen. Wat vliegt de tijd ! Maar dat betekent ook dat we al 8 jaar de lekkerste pizza’s van de hele wereld verorberen, zo ook deze trip : )

                                               

De 2 dagen in het asiel zitten er weer op. Morgen moeten we voor dag en dauw uit de veren (het vroor om 16.30 al 2 graden), ramen krabben, naar het asiel, honden uitlaten, benches in orde maken en zo snel mogelijk richting huis met aan boord 4 diamantjes die opnieuw gaan beginnen. Rosa na ruim 3 jaar, Nikús heeft ruim 4 jaar moeten wachten, Betty met 'haar oren' en de bonus van deze trip is Mobi. Wat heeft dit hondje het goed gedaan dat ene nachtje bij Dorota. Wat was hij ‘kapot’ en wat heeft hij geslapen. Te moe om te eten, hartstikke zindelijk en te aandoenlijk voor woorden. Op de valreep is er voor hem een gastgezin gevonden zodat ook hij aan een leven kan beginnen zonder tralies, zonder 24/7 geblaf, maar met een warme mand en rust.

Namens de asieldieren wil ik iedereen bedanken voor hun inzet. Het is zó belangrijk dat er mensen zijn die voer en spullen inzamelen, willen samenwerken, die hand- en spandiensten willen verrichten of op een markt staan voor onze stichting. Van groot belang zijn natuurlijk onze gastgezinnen en donateurs en vanzelfsprekend een ieder die een ‘buitenlands’ asielhondje/kat voorgoed in hun midden opneemt. Het ene dier met de nodige bagage, het andere dier vrij 'ongeschonden'.
Daarnaast ook enorme dank aan Dorota en Joanna die te allen tijde voor ons klaar staan met informatie en in de auto willen springen voor een dier, of ze het nou druk hebben of niet. Ewa & Mario die ook nu weer bereid waren te helpen en de bus beschikbaar hebben gesteld. En last but not least de schatten die tijdens de trip naar Polen op onze eigen dieren en gastdieren willen passen. Zonder al deze kanjers is het niet mogelijk om alles voor de 'Vagabondjes' elders te bewerkstelligen.

Het is niet in woorden uit te drukken hoe geweldig en belangrijk het is wat jullie allemaal doen.

Dank jullie wel !

Ellen

 

      
                                  Ewa                                       Hondje Marús van Mario & Ewa als navigator