Nina


 

Hallo Ellen,

Een treurig bericht van onze kant. Afgelopen vrijdag 25-03-2016 heeft Nina een TIA gehad.

Tegen ongeveer 06:20 uur ging Bert naar beneden, even wat eten om dan te vertrekken richting zijn werk.

Zoals elke morgen liep Nina dan gezellig mee, enkel dit keer nadat ze wat water had staan drinken en aanstalten maakte om vanuit de keuken de kamer in te lopen, ging er iets mis. Plots tijdens de wandeling van haar drinkbak, richting de woonkamer begon ze te janken en zakte meteen door haar achterpoten heen. Ze kon zich nog een klein stukje verplaatsen door wat met haar voorpoten te krabbelen, maar verder kwam ze niet meer. Haar lichaam trok scheef weg en ze liet ontlasting lopen.
Op het eerste gezicht leek het op een epileptische aanval, welke ze een tijdje geleden al eens eerder heeft gehad. Maar deze duurden vaak maar kort, omdat het dit keer ernstiger leek en langer duurde ben ik met Nina in de auto gestapt en gelijk naar de dierenarts gereden. Hier kreeg ze een spuit zodat haar spieren wat zouden ontspannen, ik mocht haar weer mee naar huis nemen. Volgens de arts kon het even duren voordat ze weer op haar pootjes zou kunnen staan.
Maar de uren gingen voorbij en er zat geen verbetering in, ze kon enkel haar voorpootjes en kop bewegen.
Ze lag daar maar, haar ontlasting had ze ook geen controle over. Omdat er tegen de avond nog helemaal geen verbetering in zat, heb ik weer met de dierenarts gebeld en op hun verzoek ben ik weer samen met Nina die kant opgereden. Dezelfde arts als vanmorgen kwam nu tot de conclusie dat het wel een TIA moest zijn geweest. Nina was stijf, verlamd, en uitval aan haar rechte zijde.
De arts heeft haar nog een spuit gegeven tegen eventuele zwellingen in haar kopje en hij gaf aan dat ze beter de nacht daar kon blijven. Dan kon men haar daar observeren, dit leek ons ook een beter idee voor Nina, in de hoop dat het morgen beter zou gaan met der. 'S avonds heeft de arts ons nog gebeld, ze was stabiel maar lag enkel en alleen, de volgende morgen kwart voor tien konden wij haar op komen halen.

Zaterdag ochtend kwart voor tien hebben wij Nina weer opgehaald van haar overnachting bij de dieren arts, toen ik aankwam hoorde ik haar al piepen wat aangeeft dat ze al wel redelijk bij was. Enkel lichamelijk kon ze nog niet veel, hier zat nog geen verbetering in. Wij hebben haar meegenomen naar huis en haar thuis op haar kussen neergelegd. Liggen was alles wat ze kon, plassen deed Nina op haar kussen en eten en drinken moesten wij haar voeren. Ze heeft van zaterdag op zondag nog bij ons geslapen, zondag moesten wij weer terug naar de arts voor controle. Helaas gaf de dierenarts zondag aan dat er op zijn minst iets verbetering zichtbaar moest zijn, wat niet het geval was. Op dit moment moesten wij de keuze maken wat het beste voor Nina zou zijn. Hoe moeilijk wij het ook vonden, voor Nina leek het ons de beste beslissing om haar uit der leiden te verlossen.
Wij hebben er voor gekozen om Nina te laten cremeren, zodat wij haar as kunnen uitstrooien in het park waar Nina en ik altijd haar rondje liepen.

Groetjes,

Janny en Bert