Reisverslag 11e bezoek aan Polen van 26 feb. t/m 1 maart 2009

Verslag trip 26 februari - 1 maart
 
Donderdag 26 februari
Om half 9 hebben we afgesproken en kan de reis naar Polen weer beginnen. Met de auto voornamelijk vol met voedsel vertrekken we vol goede moed en met wat lichte spanning. We gaan onze honden weer zien en hebben wat plannen in ons hoofd zitten die hopelijk ook uitvoerbaar zijn.
De reis verloopt prima. Het heeft flink gesneeuwd en gevroren in Polen. De natuur ziet er nog schitterend wit uit, de wegen zijn gelukkig vrij van sneeuw. We verblijven weer bij Dorota (beheerster asiel Opole), en ook Magda (vrijwilligster en onze tolk) blijft deze dagen bij ons. Beide zijn nog onderweg als wij al arriveren. Piraat, de kat van Dorota, neemt de ontvangst waar. Als Dorota en Magda er zijn komt er nog allerlei lekkers op tafel. Zij vertellen de nieuwtjes mbt het asiel en wij over de honden die in NL hun plekje gevonden hebben. Het blijft voor hen leuk om te horen hoe het de honden allemaal vergaat. We zorgen er ook altijd voor dat updates en foto's ook hun kant op gaan.
 
 
Vrijdag 27 februari
Vandaag gaan we naar het asiel in Tomaszów samen met Dorota en Magda. Op weg daar naar toe brengen we nog een Husky, die geadopteerd is, naar de nieuwe baasjes. Voor Tomaszów hebben we veel puppyvoer bij ons waar ze om gevraagd hebben. Momenteel zitten er zo'n 160 honden. Afstandsdieren worden niet meer aangenomen. Het zit vol, te vol. Dit betekent dat meer mensen hun hond op straat zetten, want het asiel is wel verplicht zwerfdieren op te nemen. Er zitten weer zoveel leuke lieve honden die hier in NL nooit lang in het asiel zouden zitten. Veel kleinere honden zouden hier zo geadopteerd worden. Door de sneeuw en strenge vorst konden kennels die niet overkapt zijn niet schoon gemaakt worden. Alles was keihard. Het resultaat laat zich raden.. Ze hebben heel wat schoon te maken nu. Door de dooi en de smeltende sneeuw loopt de viezigheid de kennels in. Er is er nauwelijks eentje droog en dit betekent dat de honden geen droge ondergrond hebben. Alles is nat, de honden ook. Dit maakt het extra koud en vele hebben ontstoken voetjes door het voortdurend op een natte ondergrond  lopen.
Het blijft een asiel waar de leefomstandigheden diep bedroevend en troosteloos zijn.
 
 
                      Allemaal in vieze kennels. Hierdoor zijn hun pootjes geďrriteerd.
 
Gelukkig kunnen we wat honden meenemen naar het asiel in Opole (Zie verslag: 27 feb, een bijzondere dag).
Een werkneemster in Opole is al bezig de kennels in orde te maken. Het is er beschut, water en manden met dekens staan klaar, stro op de grond. De kennels zijn zeer ruim, maar vooral droog. Je kunt aan de honden merken dat ze blij zijn. Ze zijn enthousiast, beginnen in
het stro te schuren en een paar worden een beetje 'gek'. Dit maakt het allemaal de moeite waard, dat we moe en vies zijn .
Na een rit van 3 1/2 uur zijn de leefomstandigheden voor deze honden enorm verbeterd. En ze weten het, dat is te zien.
   
          Max, Sara en Betty met Jeannette                                  Coco en Luna zichtbaar opgelucht
   
                 Max nog bang in Tomaszów                                          Max de volgende dag in Opole                             
 
De hondjes die we mee naar Opole hebben meegenomen, de spanning valt van ze af.
 
 
Zaterdag 28 februari
We gaan naar het asiel in Opole. Kijken naar de honden die de vorige dag zijn mee gekomen uit Tomaszów. Er zit een hondje bij die er verschrikkelijk uit ziet. Zijn haren zijn totaal vervilt, gezicht is nauwelijks te zien. Hij moet zich wel onprettig voelen. Voor hem zit er maar 1 ding  op en dat is dat de vacht er totaal vanaf moet. Hierna zal hij zich beduidend beter voelen. Gelukkig hebben we een tondeuse gedoneerd gekregen van het AMCF die zeer goed van pas zal komen.
 
             Arme Marley, dankzij de tondeuse van het AMCF kan hij binnenkort geschoren worden.

Magda komt ons roepen of we komen kijken naar de honden van het asiel. Sinds enige tijd mogen de honden in groepen los op het terrein rennen. Het is fantastisch om te zien. Een groep van zo'n 20/25 honden rent rond. Ze kunnen spelen, graven, snuffelen. Even de vrijheid en voor de vrijwilligers een gelegenheid om schoon te maken maar ook om te kijken hoe de honden om gaan met elkaar. De één na de ander komt voor een knuffel. Leon die een vrolijke en nog actieve hond is ook al is hij 10, kleine Morús die zijn eigen gang gaat, rondsnuffelt en nog een sprintje trekt als hij terug moet naar zijn kennel. Sonar, zeer aanhankelijk, hij blijft terug komen voor aandacht. Lucas, lief als altijd. Miki die in korte tijd in het asiel al zo veranderd is, ze is lang niet meer zo bang en het is een klein knap ding. Kuba, die het allemaal toch een beetje eng vind al die drukte enz.  Wat een genot om te zien, je komt ogen te kort. Verder gaan we ook nog langs bij Tygrys, hij mag op de foto samen met de  door het AMCF gedoneerde medicijnen. Voor hem zit er ook weer Furoseral bij. 
Grote Morús, met het aanhalen gaat hij weer kompleet uit zijn dak. 
 
  Tygrys met de gedoneerde medicijnen van het AMCF.         Morús lief en vrolijk als altijd.
 
Sajfer, zo'n knappe vent geworden en ook James die er nu heel mooi uit ziet. Beide honden waren er slecht aan toe toen ze kwamen. Nu met een goede verzorging zijn

het honden die zeer aantrekkelijk zijn en ook lief. Het enigste wat mist is liefhebbers van grote honden zodat beide een plekje krijgen.
Kazuki komt met een vrijwilliger het terrein op. Hij is wezen wandelen en natuurlijk is zijn voetbal mee gegaan. Je kunt hem niet blijer
maken. We maken weer veel foto's van honden die door mensen virtueel ondersteund worden. Binnenkort worden de updates gemaakt. De tijd is weer te kort. Er is zoveel te doen, te vragen, te kijken. Je kent de honden, hebt ze een aantal keren
gezien, er mee gewandeld, geknuffeld. Dit maakt dat het toch ook een beetje 'onze' honden zijn geworden.
We hebben ook voer, manden, bakken, snacks, kussens en medicijnen bij ons.
 
Zondag 1 maart
Het is vroeg opstaan, ontbijt en inpakken. We rijden weer naar het asiel in Opole. Ben, geadopteerd door een familie in Roermond, en een hondje geadopteerd via een andere stichting, gaan mee naar NL. Helaas kunnen we dit keer geen opvanghondjes meenemen  door gebrek aan opvangmogelijkheden.
We worden ontvangen door een grote Duitse Herder, die nu even mag los lopen.
Papieren worden in orde gemaakt en om half 10 vertrekken we weer richting NL. De honden zijn lekker rustig, het verkeer werkt ook mee en tegen 20.00 arriveren we in Den Bosch. De honden kunnen even hun poten strekken en behoefte doen.
Magdalena komt het kleine hondje ophalen om haar naar haar nieuwe baasjes te brengen.
De familie Hoffmann komt voor knappe Ben. Ben heeft zijn bedenkingen als hij weer de auto in moet. Uiteindelijk lukt het dan toch.
Ooit verwaarloosd en mishandelt en waarschijnlijk nooit in huis geweest, komt hij nu fantastisch te wonen. Hij heeft een zeer grote tuin om te bewaken en een paar kippen die hij kan plagen. Voor hem begint het nu pas echt.
 
 
Graag willen we iedereen bedanken voor alle hulp, het inzamelen, doneren, (virtuele-) adoptie, sponsoren enz.
We hebben weer zoveel voer en spullen kunnen brengen en weer zoveel kunnen doen. Dit was nooit gelukt zonder jullie allemaal.
 
Ellen en Jeannette