Reisverslag 13e bezoek aan Polen van 21-24 mei 2009

 
Donderdag 21 mei is de dag van vertrek. We (Ellen, Melanie, Maria, Jeannette) ontmoeten elkaar in Geldermalsen om 8.00 en vandaar uit vertrekken we weer richting Polen. Gelukkig verloopt alles voorspoedig. In Duitsland hebben we een flinke regenbui, maar het rijden gaat goed, de drukte op de weg valt gelukkig mee. 's Avonds rijden we meteen naar het asiel in Opole om spullen uit te laden en ook weer om eea nog in de laden voor het asiel in Tomaszˇw. We hebben heel veel voer bij, medicatie, manden, snacks enz. Dorota en Magda wachten ons weer op. De ontvangst is meer dan hartelijk en op de vraag van Magda of ze 'onze' hondjes los zal laten, reageren we natuurlijk met een enthousiast ja. Het blijft leuk om de honden rond te zien rennen, spelen, graven, snel een knuffel komen halen en weer weg spurten. Ze zijn allemaal zo blij en wat zijn sommige honden al weer veranderd. Fleur, een maand geleden mee genomen uit het asiel in Tomaszˇw, is een stuk aanhankelijker geworden. Ze was zo bang en nu speelt en rent ze en komt naar je toe. Een totaal ander hondje. Ollie, zo bang in Tomaszˇw, zijn hok moest op zijn kop gehouden worden om hem eruit te schudden. Nu een vrolijk hondje. Tango, een enorm lieve hond, maar nog echt werkend aan het vertrouwen in mensen. Hij is vrij onderdanig, loopt nog niet aan de riem, maar een lieverd en wat is hij knap. Betty, komt meer en meer los. Lady, een vrolijke, enthousiaste stuiterbal. Ze houdt van iedereen.
Ook lopen we nog even langs de hokken van de andere honden. Bekende koppies, maar ook weer vele nieuwe honden.

               
                                                Lady                                                                                                   Fleur

                                                                       Ollie                                                                                                     Tango

Vrijdag 22 mei vertrekken we al weer vroeg richting Tomaszˇw. Na een rit van 3 uur komen we rond de middag aan. Ook nu merken we weer dat men bezig is met veranderingen/verbeteringen. Het gaat niet snel, maar het is duidelijk dat men zijn best doet. Zo is men begonnen met het combineren van reu en teef in kennels. Dit geeft veel minder agressie onderling. Er zijn een paar kennels opgeknapt zodat ze beter zijn schoon te maken en de honden bij regen niet meteen in een modderpoel zitten. Er zijn wat muren wit gekalkt, dit oogt meteen ook een stuk frisser en minder somber. Men kan (mede dankzij het gedoneerde voer) meer voeren aan de honden, ook dit beperkt de agressie onderling. Met beperkte middelen gaat het de goede kant op.
Wat ook heel leuk is de samenwerking tussen de asiels onderling. Zo hebben we in Opole een rottweiler opgehaald (uit een gastgezin) en meegenomen naar Tomaszˇw. Daar komen de nieuwe baasjes uit Warschau haar ophalen. We nemen ook weer een rottweiler mee terug naar Opole, daar staan ook weer nieuwe baasjes te wachten. Ook deze wordt naar Tomaszˇw gebracht.
We laden weer een hoop gedoneerd voer uit en wat benches die ze graag willen hebben als ze zwerfdieren moeten ophalen. Ook hebben we een aantal manden bij ons.
We lopen wat rond, smelten even bij de puppies en zijn bezorgd voor de senioren die er zitten. Gezien de komende zomer (en de daarbij behoren drukte en massaal dumpen van honden), kunnen we maar 4 honden mee nemen. Hiervan gaan er 3 in pension in Opole en 1 komt er mee naar NL in de opvang. Nova, een kleine kruising van een half jaar jong. Lotje, een kruising teckel/pincher. Zij zat in een hoekje te bibberen en is ongeveer 3 jaar. Lulu (in NL in opvang), een grote dame, ongeveer 2 jaar oud, we denken een kruising mastiff. En Jerom, een kleine kruising.
              
                                            Lotje                                                                                                    Jerom
         
Magda neemt namens het asiel in Opole 3 honden mee. Hiervan komt er 1 bij hen in pension, een dobermann waarvoor een rasorganisatie de onkosten betaalt en ook de hond gaat herplaatsen. Totaal zijn het toch weer 7 honden die meer kans gaan krijgen op een eigen plekje.
Op de terugweg worden we overvallen door een fikse regenbui, maar begrijpen dat we toch nog geluk hebben. In Opole zijn flinke hagelstenen naar beneden gekomen.
We brengen de honden onder in het asiel in Opole, geven ze een plekje om te slapen en nog een knuffel. Even eten en tijd om naar 'huis' te gaan en te ontspannen.
 
Zaterdag 23 mei. Deze dag verblijven we op het asiel in Opole. Een hele drukke dag. Er worden veel foto's gemaakt van nieuwe hondjes voor de virtuele adoptie, maar ook van honden die geschikt zijn voor adoptie. Ook gegevens over de honden worden genoteerd. Daarnaast zijn we ook veel bezig met onze 'eigen' honden om ze beter te leren kennen.
Nova is wat onderdanig, maar wil graag contact maken met je. Lotje is een totaal ander hondje. Ze blaft om aandacht en staat je alert aan te kijken. Weg is het angsthaasje. Jerom, een actief baasje, wil dolgraag kriebelen. Lulu, een vrolijke meid, werklustig, mensgericht.
Deze dag maken we ook de benodigde papieren in orde voor de honden die mee gaan naar NL. De 4 senioren Kazuki, Leon, Dymek en Omaatje hebben al een baasje gevonden. Zenek en Cha Cha gaan naar een gastgezin en hebben al de aandacht getrokken van mensen. Ook Lulu gaat naar een gastgezin.

                 
                   Omaatje/Bambulka inspecteert de bus                                              Kazuki is er klaar voor
Zondag 24 mei, de dag van vertrek. Om 8.00 zijn we al op het asiel. De honden die mee gaan worden nog even uit gelaten. Vervolgens is het weer passen en meten van de benches.
                   
                     De eerste hondjes in ÚÚn van de auto's                                      Dorota neemt afscheid van Leon      

  
De honden gaan in de bench, we nemen weer afscheid van Dorota en Magda en vertrekken om 9.00 uur naar huis.
Het begin gaat prima. In Polen zelf is het vrij rustig op de weg en het schiet lekker op. Ook het eerste gedeelte in Duitsland is geen probleem. Naarmate we meer richting Berlijn rijden wordt het steeds drukker en uiteindelijk belanden we in een grandioze file. Het is inmiddels ook flink warm geworden en we maken ons zorgen om de honden. We schuiven steeds een paar meter op en dan is het weer stilstaan. Er zijn flink wat vakantiegangers op weg naar huis maar er is ook een ongeluk gebeurt. Het wordt steeds later.
Als we eindelijk weer wat door kunnen rijden stoppen we bij een rustplaats. We laten de honden even plassen en drinken, maken handdoeken nat die we op de bodem van de bench leggen, rusten even en gaan weer op weg. Helaas lijkt het wel of we van de ene file in de andere belanden. Uiteindelijk moeten we het thuisfront waarschuwen dat we niet op de verwachtte tijd van 20.30 in Den Bosch zullen zijn maar dat het wel 23.00 zal worden. Ook dit blijkt te optimistisch te zijn. Het verkeer blijft tegen zitten en afspraken die gemaakt zijn met de mensen die de honden op komen halen moeten aangepast worden. De verwachting is dan dat we rond 1.15 's nachts in Den Bosch zullen aankomen. Voor sommige mensen is het gezien het feit dat ze vervoer moeten regelen dan niet mogelijk hun hond nog op te komen halen. Het is druk over en weer bellen om te regelen en op te lossen.
We stoppen in Heteren waar Lia en Bert klaar staan.
                
              Het overdragen van Dymek/Rex aan Lia en Bert                                en Leon gaat met Melanie mee.

Zij brengen Dymek (Rex) naar zijn nieuwe baasjes. Melanie gaat van hieruit naar huis en neemt Leon mee om naar zijn nieuwe baasje te brengen. In Den Bosch aangekomen staat Stefanie al te wachten op Omaatje. Deze kleine senior van 14 jaar gaat bij haar wonen. Maria neem Lulu mee, ze blijft daar in opvang. Ook neemt ze Cha Cha mee, die later op de ochtend opgehaald wordt door haar gastgezin. Kazuki en Zenek blijven slapen in Den Bosch.
Later die ochtend komen Lia en Bert Kazuki ophalen om naar zijn nieuwe huis te brengen en Zenek gaat naar zijn (gast)gezin.

 
                 
               Piet en Leontien met hun Rex in de armen                                      Zenek gaat met Peter mee
    
Het is een bewogen terugreis geweest en iedereen moet ook even bijkomen. We zijn blij dat we allemaal weer veilig thuis zijn. We hebben uiteindelijk een vertraging gehad van bijna 5 uur. De honden hebben zich voorbeeldig gedragen de hele reis. De eerste berichten van Kazuki, Leon, Dymek en Omaatje zijn allemaal goed. Hun nieuwe baasjes zijn gelukkig en wij willen ze allemaal bedanken voor het feit dat zij deze senioren de kans hebben gegeven op een huiselijk leven waar ze geliefd zijn en met zorg omringd.
Ook willen we iedereen bedanken voor het mee leven weer met onze reis. Het was het 13e tripje naar Polen en het getal heeft zijn naam eer aan gedaan.
Speciale dank voor Lia en Bert. Ons vangnet. Zij zijn altijd druk bezig voor Vagabond-Pets, maar willen nooit op de voorgrond staan.
Zij hebben contact gehouden met de adoptanten thuis en ook Dymek en Kazuki naar hun nieuwe baasjes gebracht.
Voor hun beide een hele dikke knuffel.
 
Ellen, Melanie, Maria, Jeannette.