Reisverslag 5e bezoek aan Polen van 15 april t/m 19 april 2008
 

Omdat de ‘missieauto’ al snel te klein bleek, hebben we begin dec. een skibox aangeschaft. Echter bleek dat ook niet voldoende was dus hebben we een aanhangwagentje gekocht.. Bepakt en bezakt vertrokken we dinsdag 15 april richting Polen. Doordat we onderweg erg slecht weer hadden, natuurlijk tot de nok toe gevuld waren en een aanhangwagentje achter de auto hadden, hebben we er een poos langer over gedaan. Toch, het is gelukt ! We hadden veel voer bij ons, manden, handdoeken, medicatie, steriele handschoenen, wat dekens, krabpalen, voertonnen, speeltjes, emmers, benches, riemen en banden en ga zo maar door.

 

Woensdag zijn we naar het asiel gegaan om alles uit te laden, om de dieren te zien en de mensen die er werken te begroeten. Ook hebben we de bouw van het nieuwe stuk asiel bekeken en het verloopt voorspoedig.

Jolanda (vrijwilligster) had voor de medewerkers van het asiel een presentje gemaakt en dat was voor allen een hele leuke verrassing.
’s Middags zijn we bij een ander asiel gaan kijken, samen met onze tolk en contact persoon Magda, niet ver van de Tsjechische grens. Ook al zag het er verre van super uit, zagen de dieren er niet slecht uit. Er waren een paar velden met dieren en kennels.

          

Donderdag hebben we Dorota, de cheffin van het asiel, over weten te halen om met ons mee te gaan om nog twee asielen te bezoeken. Ze was nog nooit in een ander asiel geweest en het is altijd goed om een keer te zien hoe anderen het doen en informatie uit te wisselen. Nadat ze een paar telefoontjes had gepleegd vertelde ze dat het op de route was naar een vriendin van haar en dat we waren we uitgenodigd om tussen de middag daar te komen eten. Bij het asiel waar we ’s morgens zijn geweest was het er, op de spekgladde vloeren in de hondenverblijven na vrij goed. Het zat er erg vol (280 honden), met plaats voor 160, maar er werden jaarlijks veel dieren geplaatst. Ook werden alle dieren gecastreerd en gesteriliseerd en deed men aan educatie. Toen wij aankwamen, ging er net een bus met kinderen weg.

Nadat we bij de vriendin van Dorota onze buikjes hadden gevuld gingen we, nadat we er wat spulletjes en voer hadden achtergelaten voor haar dieren omdat ze het verre van breed heeft, snel op weg naar het volgende asiel aan de Slowaakse grens. Erg oud en ze konden wel wat hulp gebruiken op gebied van voer, metalen voerbakken, medicatie en andere materialen. Omdat er precies op de plaats waar het asiel ligt een rondweg aangelegd gaat worden, moeten ze er weg. Er is wel een stuk omheind terrein aangewezen, maar verder is er nog niets en blijft het voor hun onduidelijk wanneer ze precies weg moeten zijn. We willen ondanks de afstand kijken of het ooit mogelijk is om ze van het e.e.a. te voorzien.

              

We waren ’s avonds laat terug en erg moe van alle indrukken en de reis dus heel blij dat we ons bed zagen.

Vrijdag 18 april, de hele dag op het asiel geweest, gewandeld met verschillende honden, foto’s gemaakt, o.a. voor de Virtuele adoptie, honden lekkernijen gegeven, Bessi van een grote Kong en een grote kluif voorzien en afscheid genomen van Dollar. Dollar moest worden ingeslapen omdat hij niet zelf meer overeind kon en omdat hij erg veel pijn had. Een paar dagen daarvoor moest ook Borys de Husky worden ingeslapen omdat hij zijn ontlasting niet meer kwijt kon raken. Erg triest is het wanneer een dier dat al zolang in het asiel is, er vervolgens ook moet sterven.

We hebben rustig de tijd genomen om te bekijken en te bespreken welke hondjes met ons mee zouden gaan naar Nederland. 

Het zijn Mrówka, Azer, Sofie(tje) en Piesia geworden. Ze waren allen rustig in de auto.