Verslag blits tripje Polen 28-02-2013 - 02-03-2013
 

 

En toen kwam de vraag, of we het zagen zitten om nog een blits-tripje naar Opole te maken.

Natuurlijk waren we hier voor in.  Snel de agenda’s en werkschema’s gesynchroniseerd en al snel werd 28 februari vastgepind. En onder het motto “ save 5, feed the rest “ konden we op de valreep nog een heleboel voer ophalen bij Aveve.  Geweldig bedankt ! Steven, de baas van Bob, heeft woensdag 27-02 in de namiddag nog een rol plastic geleverd voor de noodzakelijke reparatie aan de flappen. Tot 23u00 druk ingeruimd en geladen.

Donderdagochtend 6u15 vertrekken we met de wagen tot de nok gevuld en aanhanger met voer, dekens, medicatie, operatiesetjes, manden en riemen.

 

De reis verloopt rustig en om 17u30 begroeten we Dorota bij het asiel.  Uitladen wordt uitgesteld tot morgen wegens het late uur én er wacht ons pizza… bedankt Diana !

Na een lekker bad en een heerlijke nachtrust, kloppen we vrijdagochtend alweer aan bij ’t asiel. Heel wat veranderd hier sedert ons vorige bezoek (aug 2012). Alles heeft een frisse lik verf gekregen, de buitenhokken werden allemaal voorzien van de hoognodige afwatering én het middenplein van het asiel is gesaneerd met  3 – 2,5m hoog omheinde – loopweides.

Even gedag zeggen aan alle medewerkers en enkele vrijwilligers, en dan uitladen die handel.

Met dank aan Myriam en Ab (adoptie-ouders van Milo én Dino) die weer heel wat kon inzamelen waaronder 300kg voer en de milde gift van Aveve, kunnen we alweer ongeveer 970 kg voer in de voorraadkamer stouwen :)

Al snel beginnen we met de wandelingen met de gesteunde honden Inga, Grüni, Dymek.

Inga wordt nu wel echt een oudere dame. Vreselijk lief naar mensen toe die meid. Maar de spiermassa begint verder en verder te verdwijnen. Een leuke jongedame, die vrijwilligster die dagelijks met haar komt wandelen, spelen én knuffelen. Grüni die jongen is de nestor van het asiel, maar zijn vrolijkheid en levenslust heeft ie nog steeds. Moeilijke jongen om te fotograferen. Nooit staat ie even stil, zo blij met de aandacht, knuffels én snoepjes die hem te beurt vallen.

Tussendoor worden alle medewerkers getrakteerd op pizza en pasta, alweer dankzij Diana.

En dan is er nog mooie, lieve, rustige Dymek. Na zijn beroerte wel verward en ontzettend lichtgevoelig geworden op de achterhand. Aaien lukt prima maar tot onderaan z’n nek. Zijn rug en achterhand zijn no-touch zones geworden. Dan haalt ie even uit, zonder echt agressief te worden.

En dan komt plots slecht nieuws: Bailey is er slecht aan toe. Wanneer wij ons naar zijn kennel haasten, wordt het transport naar de DA al geregeld. De lieve ouwe jongen ligt roerloos maar ontzettend hijgend in z’n mand. Dit ziet er helemaal niet goed uit. Als Dorota al na drie kwartier terug op het asiel verschijnt, hoeft ze niets te zeggen. Iedereen wordt stil, pinkt één (of meerdere) tranen weg en hoopt dat deze lieve oude knuffelbeer een mooier leven wacht aan de andere zijde van de Regenboog. Slaap zacht bobke !

De rest van de namiddag verloopt in mineur, maar er is nog werk aan de winkel.

Triumf wordt uit zijn kennel gehaald om een mooie wandeling te maken. Leuke middelmaat jongen met een hoog knuffelgehalte, die geen problemen heeft met soortgenoten. Het bezoek aan de katten, die Triumf's interesse in hen maar niks vinden, laat hem daarentegen volledig koud. Deze jongen moet nog heel wat leren maar is een ontzettend slim kereltje, dus dat loopt wel los.

                              

De wagen wordt klaargestoomd, de opzetwanden van de pallets op de aanhanger geladen, om morgenochtend vroeg weg te kunnen gaan.

Na een heerlijke douche, gaan we samen met Dorota in een typisch eethuis genieten van de échte Poolse keuken. Om 21u00 gaan we onder zeil.

Zaterdag 02 maart wordt voor 5 geluksvogels de reis van hun leven.

Om 8u25 sluiten de poorten van het asiel achter de honden Bal, Meggie, Zuko, Zyzio en klein katje Roksi.

                                                     

Het weer zit ons ontzettend mee en buiten één extra tussenstop voor een spoed-plasje op vraag van Zuko, verloopt de reis zo goed dat we om 18u45 de motor stilleggen in Nuland en zetten de 5 Pooltjes hun pootjes op Nederlands bodem. Alweer een geslaagde missie.

                        
             

Het ga jullie goed, wij duimen alvast voor een heerlijk warm, gouden mandje.

Maddy en Stef