Update Puk - 20/09/2026

Hi lieve Toos en Ellen,

Daar zijn we weer Een berichtje van Puk! Puk wordt al 14 jaar komende winter. En ze doet het nog steeds ongelofelijk goed! We zijn deze zomer ruim 4 weken op vakantie geweest en uiteraard was Puk weer van de partij. Omdat het overal zo warm was en we dat zoveel mogelijk wilden vermijden voor haar en ook voor onszelf, zijn we in de Oostenrijkse Alpen beland. Het was heerlijk, alles was mooi frisgroen en de maximumtemperatuur was zo'n 26 graden. Superfijn dus. Puk vindt het heerlijk in de bergen en in het groen. Ze wandelt nog steeds lekker mee en waar wij gaan, gaat zij ook. Het gaat misschien iets minder hard en ver, maar dat mag de pret niet drukken 😉 Het is wel mooi hoe je samen het leven doorwandelt. Waar we vroeger in vol tempo wandelden, gaat dat nu iets rustiger. Maar, ze doet het nog steeds. Een half uur lopen gaat met gemak. Ze snuffelt wat uitgebreider dan vroeger. Meestal sta ik dan een beetje op de plaats te bewegen. Dan heeft Puk uitgebreid de tijd om te snuffelen en heb ik ook nog wat beweging. Gisteren stond ik zo met Puk tijdens onze wandeling. Puk lekker aan het snuffelen en ik een beetje van mijn ene been op het andere hoppen, stopt er een mevrouw bij ons die zegt wat zijn jullie twee prachtig aan het dansen met elkaar. Dat vond ik zo mooi en zo voelde het ook.

We trappen graag een balletje over in de tuin en op vakantie en de frisbee is ook favoriet. Ook Puk vindt dit geweldig en staat dan tussen ons in en pakt geregeld de bal en hapt naar de frisbee. Haar speeluurtje aan het eind van de middag heeft ze ook nog steeds. Ze blijft je net zo lang aankijken tot je even flink met de bal speelt met haar. Vooral het uitdagen vindt ze leuk. Dan wordt ze helemaal enthousiast en draait de ene na de andere pirouette in sneltreinvaart. Ongelofelijk! Het komt nog steeds voor dat mensen haar voor een jonge hond aanzien. Ook gaat ze nog steeds in de bakfiets als we de meisjes uit school halen. Zodra deze uit de schuur komt, begint ze te loeien van plezier. Ze staat dan met haar pootjes op het voorbankje en met haar snuit in de wind. De meisjes fietsen inmiddels zelf, dus ze heeft de bak helemaal voor zichzelf. Als een van de meiden te ver vooruit fietst naar haar zin, heb ik weleens het gevoel dat ze het liefst eruit zou springen en er achteraangaan.

Kortom het gaat heel goed met haar!! En we zijn nog steeds stapelgek op haar!!!!

Ik heb wel een vraag aan jullie in de hoop dat jullie er ervaring mee hebben en misschien advies kunnen geven. Vorige week zijn we bij de dierenarts geweest voor haar jaarlijkse enting en controle en toen zei de dierenarts dat ze achter op haar tanden best veel tandsteen heeft. Het beste zou zijn om het weg te laten halen onder narcose om te voorkomen dat ze rotte tanden krijgt. Dat is natuurlijk het laatste dat we willen, maar de andere kant is dat we narcose voor een hond van haar leeftijd ook wel heel spannend vinden. De dierenarts noemde het een duivels dilemma en dat is het! Ze heeft naar het hart en de longen van Puk geluisterd en zei dat dat helemaal goed klonk. Ze heeft een hele rustige hartslag en ademhaling en geen enkel ruisje. Ik heb haar gevraagd om ook een bloedonderzoek te doen voor de anesthesie om te zien of ze verder gezond is. Dit heeft ze gedaan en ook alle waarden waren perfect. De dierenarts zelf zei dat ze zo richting de 16 jaar kan gaan met haar goede gezondheid. Ook had ze geen ontstekingswaarden in haar bloed. Dus vooralsnog geen ontsteking in haar tanden.

Mijn vraag aan jullie is of jullie ervaring hebben met narcose bij oude honden en of jullie nog tips en advies hebben. Ze eet elke dag een kluif en dat gaat heel goed. Ook het pakken van de bal etc. is geen enkel probleem. Ze lijkt nu dan ook geen last van haar gebit te hebben. Zelf vind ik het heel spannend om haar te laten helpen omdat ze nog zo fit en blij is. Ik hoor ook wel verhalen van honden die na de narcose niet meer de oude worden. Dus wat is wijsheid? Nu behandelen en dan hopelijk echte gebitsproblemen voorkomen of wachten of en tot zich er wel een probleem met haar gebit voordoet. We willen alles heel goed tegen elkaar afwegen en vandaar ook mijn vraag aan jullie.

We hopen nog jaren van en met haar te mogen genieten en daarom vinden we dit een spannend besluit! Op de foto een tevreden Puk op onze reis en voetbal met een fanatieke Puk

Gaat het met jullie ook goed?

Heel veel liefs,
Irene, Christian, Anne, Fleur en een pootje van Puk

Update Puk - 2023

10 jaar alweer! De tijd gaat snel. We vieren ieder jaar op 26 januari de verjaardag van Puk omdat dat de dag is dat ze bij ons is komen wonen. En stiekem vieren we iedere dag, omdat we ons heel goed realiseren wat een geluk we met haar hebben. Ze is echt de allerliefste. Altijd blij, trouw, lief. Ze is zo ontzettend zachtaardig en dat vinden we nog steeds heel bijzonder! Op straat krijgen we tot op de dag van vandaag nog steeds regelmatig reacties op haar drie pootjes. Vaak zeggen mensen "wat heeft ze een geluk gehad dat ze bij jullie terecht is gekomen" en dan zeg ik altijd dat het juist andersom is. Wat een geluk we hebben dat ze bij ons mocht komen! Vanaf de dag dat we haar voor het eerst zagen was het van beide kanten liefde op het eerste gezicht en dat is altijd zo gebleven. Puk is er nog steeds overal bij en gaat overal mee naartoe. Geen plek voor honden in een restaurant. Nou, dan gaan we wel ergens anders naartoe.

En rennen doet ze nog steeds! Je merkt wel dat ze ook wat meer loopt te snuffelen en dus soms iets rustiger aan doet, maar dat mag ook wel met bijna elf jaar. Maar, als er een bal is of een dennenappel dan gaat ze als de brandweer. Ze ziet er ook nog fit en energiek uit. Ze heeft een tijdje gehad dat ze iets stijver leek. We hebben haar toen ook goed na laten kijken en ze heeft een fysio behandeling gehad, maar dat was eenmalig en toen ging het gelijk beter. Een spier in haar andere schouder heeft relatief veel te verduren door het missende pootje. Dus elke avond masseren we die spier en dat gaat super. Het helpt echt, hij voelt los en soepel aan. Ook ligt ze sinds deze winter op een Stoov dekentje. Dat is eigenlijk voor mensen, maar ik dacht, laat ik het eens proberen. Het verwarmt min of meer de spieren. Dat vindt ze heerlijk en ze slaapt er heel graag op. Sindsdien loopt ze nog soepeler. Het helpt haar net de spieren iets te verlichten en daardoor rent ze vrolijk rond!

Stiekem hoop ik nog op sneeuw deze winter, want daar maak je Puk echt heel blij mee. Toen er de afgelopen maand een dun laagje lag, ging ze helemaal los. Ze was niet meer te stoppen, ha,ha,ha....

De afgelopen zomervakantie heeft ze in verschillende landen nieuwe liefdes opgedaan. We hebben vier weken door Europa gereisd. Bij een plek in Frankrijk was er een hondje zo verliefd op haar, dat hij elke dag voor de deur naar binnen zat te kijken....... We zijn ook in de Oostenrijkse Alpen geweest en de bergen en alle beekjes waar ze in kan plonzen vond ze fantastisch. Want als er ergens een plas ligt, ligt Puk erin en dan het liefst met haar kop in de modder. Soms is ze net een varkentje Kortom we genieten nog onbeschrijfelijk veel van en met elkaar!

Op de ene foto Puk aan de wandel in de Alpen, deze vakantie en op de andere foto Puk houdt de meisjes scherp in de gaten in de speeltuin in Oostenrijk. Ze wil maar een ding en dat is dat haar roedel bij elkaar is.

Alvast hele fijne kerstdagen en een mooi en gezond 2024!

Heel veel liefs,
Irene, Christian, Anne, Fleur en een pootje van Puk