Nieuwe hondjes uit Polen aangekomen

Op ons verzoek heeft Dorota afgelopen zaterdag samen met haar zoon Karol blinde Blejd (13 jaar), Capri met bijzondere oren (10 jaar), Latka (10) en Sunia (6) een ritje ‘westen’ gegeven.

Blejd is zelfs in hoogsteigen persoon bij zijn nieuwe baasjes afgegeven, wat een luxe.

En op de valreep kon Blejd nog een afspraak bij de kapper inplannen zodat hij fris en fruitig aankwam bij Vincent & Jelly die al een poosje reikhalzend naar hem uitkeken.

Tijdens een gesprekje met Fineke kwam Capri ter sprake, een hondje dat al een tijdje bij Dorota in pleeg was.

Vervolgens foto’s gestuurd en Fineke werd op slag verliefd. Hoe verrassend snel kan iets gaan.

De dametjes Latka en Sunia mogen bij Ellen logeren tot zij hun een furrrrrever home hebben gevonden.

(Linksboven: Capri, rechtsboven Blejd, linksonder Latka, rechtsonder Sunia).

 

hondjes uit Polen aug. 2020

Update hondje Timon

TIMON

Geen Marktplaats voor mij!

Heerlijk vind ik het om lekker zigzaggend om de benen van mijn baasje of vrouwtje te lopen. Ik kan er niets aan doen dat ze dan over me struikelen; ik wil gewoon bij ze zijn. In de ochtend laat ik ze direct met een hele diepe whoewhoewoe horen, hoe blij ik ben dat ze weer wakker zijn. En ik whoewhoehoe ook als we gaan wandelen, als ik eten krijg of als ik denk dat ik een koekje krijg. Weet je wat zo geestig is? Ze whoewhoehoe-en tegenwoordig terug. Ze beginnen me echt te begrijpen.

Kijk eens hoe knap ik ben!

Toen ik bij mijn baasjes kwam wonen, was ik vies, onverzorgd en hartstikke angstig. Bang voor harde geluiden, onweer, vreemde mensen, onverwachte bewegingen, de tuinslang, de vuilniszak etc. Toch niet zo raar als je bijna zeven jaar opgevangen wordt in een asiel in Polen, waar lieve mensen met weinig middelen zo goed mogelijk werk verrichten?

Vrouwtje was direct voor mij gezwicht, maar het baasje was niet direct een fan van mij. Inmiddels begrijp ik wel dat ik beter niet de inhoud van een prullenbak of keukenkast door de huiskamer moet sjouwen of dat ik op hun nuchtere maag in de vroege ochtend een grote of kleine boodschap in mijn mand of op hun tapijt moet neerleggen. Nog steeds ga ik er als een angsthaas vandoor als ik een harde knal hoor en het spijt me hartstikke dat ze dan soms urenlang naar me moeten zoeken. En ik begrijp nog steeds niet waarom ik ziek word van het eten van straatvuil, inclusief katten-en/of hondenuitwerpselen. Ze beginnen dan wel te mopperen en de baas gromde mij dan wel eens toe dat ik op Marktplaats moest. Daar werd ik wel zenuwachtig van.


Over de jaren heen ben ik me wat meer gaan ontspannen en vertrouw ik deze baasjes meer en meer. Ze mogen me op mijn kop en rug aaien en kriebelen, maar als ze aan mijn buik komen dan laat ik een zacht, waarschuwend gegrom horen. Gelukkig luisteren ze heel goed naar me.

Op een ochtend liet ik mijn ge-whoewhoehoe weer eens klinken terwijl mijn baas met me ging wandelen. Ik keek mijn baas diep in de ogen, met al mijn liefde en toen werd mijn baasje helemaal stil. Hij zei dat ik zo'n goede en lieve vriend was en dat ik heus, heus, heus nooit op Marktplaats zou gaan. Ik heb hem nog eens goed aangekeken en zag toen dat hij het meende. Hij heeft het nooit meer gezegd daarna. Vrouwtje zat bovenaan de trap en heeft het ook gehoord. Dus dat zit wel goed nu.

Daarom heb ik besloten dat ze nu ook mijn buik mogen aaien en eigenlijk is dat zo heerlijk, dat ze er maar beter niet mee kunnen ophouden en dat laat ik ze weten ook: Whoewhoehoe!

Er groeit een veertje uit mijn staart!

Vorige week zag het vrouwtje op het uiterste puntje van mijn staart een klein wit veertje steken. Toen  zei ze dat mijn ware aard naar boven komt. Dat er in mij verborgen, een engel zit, die haar leert om geduldig te zijn, om in afstemming te zijn, om mijn tempo te volgen. An Angel in disguise, zo noemde ze me. Beetje overdreven natuurlijk, maar ja, zo is ze nu eenmaal.

Meer lezen over mijn leven als Timon met mijn baasjes?
TimonLive 4
TimonLive 3
TimonLive 2
TimonLive Vriend jij bent nog niet jarig!
TimonLive 1

PS Wil je ook een vriendje🐶 van mij adopteren? Dat kan hier.

Adoptie hondje Piksel

Piksel

vagabond pets adoptie piksel 10Piksel is een geweldig middelgroot hondje van 8/9 jaar oud. Mensen, honden, katten en kinderen, hij vindt ze allemaal leuk. Vooral rennen met andere honden is iets dat niet snel verveelt.
Piksel heeft een gezonde dosis energie en wordt elke ochtend wakker met een goed humeur.

Echt een leuk verleden heeft hij niet, ook geen baasjes gehad die van hem hielden.
Onvoorstelbaar dat hij mensen nog steeds liefheeft en vertrouwt.
Wat een liefde heeft deze hond gemist en wat een liefde heeft deze hond te geven.

Samen met kennelgenootje Parma die een stuk groter is heeft hij jarenlang opgesloten gezeten in een kennel, zonder liefde en zonder wandelingen. Daarna werden ze afgedankt door de eigenaren en in het asiel gedumpt. Eigenlijk hebben ze het nu vele malen beter dan voorheen, maar toch, er gaat niets boven een goed baasje en een liefdevol thuis met warme mand.

We denken dat Piksel ‘heel vroeger’ huishondje is geweest omdat hij graag zijn behoefte buiten de kennel doet. Wel zo handig.

Het is geen stuiterbal, maar voor hele kleine kinderen zou hij iets te enthousiast kunnen zijn.
Daarom plaatsen we Piksel liever niet bij kinderen onder de 7 jaar.

Verder is deze topper gecastreerd, rondom gevaccineerd (ook tegen kennelhoest), behandeld tegen gespuis dat niets in of op een dier te zoeken heeft, gechipt en in bezit van een paspoort.

Piksel is er klaar voor, bent u klaar voor Piksel?

Voor meer informatie stuur een berichtje naar: [email protected] (Ellen) of [email protected] (Marjan)

Klik op de fotootjes voor vergroting

Update hondje Esso

ESSO

Hier een update van Esso, Arkan uit Tomaszów, geadopteerd 11-4-2010 !

Esso is inmiddels een echte senior, hij is rustig en slaapt veel. Ook heeft hij wat kwaaltjes: hij heeft de oogziekte KCS, waardoor hij sinds een paar jaar elke dag oogdruppels krijgt om te voorkomen dat hij zijn oog kwijtraakt. Daarnaast heeft hij sinds een jaar duidelijk last van zijn rug en door dit lumbosacrale probleem loopt hij waggelend achter. Hier krijgt hij een pijnstiller voor. Bij het laten maken van een CT-scan van de rug, werd bij toeval ontdekt dat hij een kogeltje van een windbuks in zijn long heeft zitten. Wat heeft hij toch allemaal mee moeten maken in zijn leven, vragen wij ons af. Dit alles weerhoudt hem er echter niet van toch nog volop te genieten van zijn leventje. Nog altijd gaat hij twee keer per dag mee naar het bos voor een wandeling van een uurtje. Hij bepaalt tegenwoordig het tempo. Af en toe rent hij nog achter een balletje aan en een zoekspelletje met lekkere brokjes vindt hij helemaal geweldig.
Verder gaat hij graag mee in de auto en vooral als wij uit eten gaan is hij helemaal in zijn element; de baas laat immers altijd van alles vallen...
Sinds juni 2019 is hij alleen met ons, zijn maatjes Jesse (Golden Retriever) en Storm (Bordercollie) zijn in september 2018 en juni 2019 op respectievelijk bijna 15- en bijna 14-jarige leeftijd overleden. Hij trok zich altijd aan onze Jesse op, we vreesden dus dat hij het moeilijk zou krijgen. Maar niets van dit alles, hij lijkt het juist fijn te vinden om ons nu helemaal voor zichzelf te hebben. De baas is sinds maart vorig jaar met pensioen, hij is dus vrijwel nooit meer alleen.
We hopen dat Esso nog een poosje bij ons blijft, het is zo’n dankbaar hondje.

Hartegroet,
José en Frans

Klik op de fotootjes voor vergroting

Niunia

Niunia

Deze lieve en rustige hondendame van 7 a 8 jaar oud heeft veel weg van een Labrador/Beagle mix.
Wat het ook is, ze heeft de grootte van een wat forsere Beagle en is op zoek naar een thuis.

Ze is zindelijk en een paar uur alleen zijn is geen enkel probleem, ze wacht geduldig tot je weer terug bent. Dat is natuurlijk een feestje voor zowel hond als baasje.

Niunia kan goed met reuen overweg die zich niet opdringen, op teveel  polonaise van die kerels zit ze niet meer te wachten. Bij teefjes kan ze dominante trekjes vertonen en katten zijn heel leuk voor één ding nl. de stuipen op het lijf jagen. Eenmaal gebeurd gaat ze weer vrolijk verder met aardig zijn. Betekent dat we op zoek zijn naar mensen zonder katten en zonder teefjes.

Ook zou ze heel goed enig hondje kunnen zijn want mensen zijn nou eenmaal het allerleukst !

Aan de riem lopen is geen probleem, je arm behoudt dezelfde lengte en ze verlangt geen dagelijkse marathon. Het is gewoon een hondje dat snel tevreden is.

Niunia is gesteriliseerd, rondom gevaccineerd, ook tegen kennelhoest, ze is behandeld tegen parasieten, gechipt, in bezit van paspoort en klaar om haar knapzakje te pakken.

We verwachten geen problemen met kinderen vanaf 10- 12 jaar.

Niunia verblijft nog in Polen.

Heeft Niunia je hart gestolen? Laat het ons dan even weten. [email protected] 

Czarna

Czarna

Vrijdag 13 december hebben wij ons pleeg /adoptie hondje opgehaald.
Ze is in Polen gesteriliseerd, tijdens deze ingreep bleek ook dat ze mammatumoren had.
Toen is ze ook hiervoor meteen geopereerd, maar de hechtingen mochten er nog niet uit voor ze naar Nederland kwam.
Dat is dinsdag 17 december gebeurd bij onze eigen dierenarts.
Dit is zonder problemen gebeurd en ons hondje Czarna heeft geen kik gegeven, ze is zo ongelooflijk lief.
Het is niet te begrijpen na wat ze allemaal heeft meegemaakt..
De dierenarts had wel graag dat ik de welgemeende complimenten over bracht aan de dierenarts in Polen.
Zij vond dat hij ongelofelijk perfect werk had geleverd, door twee melklijsten tegelijk weg te nemen.
Dit zouden ze hier in Nederland hem niet gauw nadoen.
Ook wilde ze de stichting Vagabond Pets complimenteren dat het hondje zo netjes naar Nederland is gekomen.
Gebit schoongemaakt, ontwormd, ontvlooid en zeker alle goede entingen.

Dan gaan onze persoonlijke complimenten en dank naar Ellen die voor ons dit hondje heeft uitgezocht en dat betekent dat ze niet beschikbaar komt voor adoptie.
Ze blijft bij ons, en dit wordt dan ons vierde hondje van Vagabond Pets
Groeten, Gerrie

Klik op de fotootjes voor vergroting

Malina zoekt een permanent mandje

Vagabond Pets Malina foto 1

4 januari 2020

Dit ongelofelijk lieve dametje is bijna 4 jaar oud, heeft 7.2 kg pure liefde te geven en heet Malina.

Ze logeert bij een gastgezin met 3 katten met een beperking (1 blind en 2 met 3 pootjes), ze is er zo lief voor. Kan goed met soortgenoten overweg, snapt de hondentaal en heeft voorzichtig kennis gemaakt met een kindje van 5, ook dat was dikke mik.

Malina doet het goed aan de riem, vuurwerk is eng, maar ze heeft geen vluchtgedrag.
Malina luistert ook nog eens heel goed, kan na gewenning los waar het verantwoord is, doet het goed in de auto en is netjes zindelijk.

In bepaalde situaties is ze nog onzeker, bijv auto’s en fietsers die hard langs scheuren, teveel prikkels in één keer, maar stapt daarna ook weer dapper door.
Het is een mega vrolijk en geweldig lief meisje, een hondje waar beslist geen kwaad in zit.
Ze ligt graag tegen je aan, uiteraard het liefst op schoot kruipt en zich met haar voorpootjes aan je vastklampt.

Op de vele pluspuntjes na heeft Malina e en punt van aandacht en dat is dat ze niet alleen durft te zijn. Complete paniek in de tent dus dit moet worden opgebouwd. We zoeken iemand die haar wil helpen om van deze angst af te komen als ze even alleen moet zijn, iemand die het snapt en haar hierin liefdevol begeleidt.

Malina is gesteriliseerd, ontwormd, gevaccineerd, behandeld tegen vlooien/teken, gechipt, in bezit van een paspoortje. Ze is klaar voor een permanent plekje waar ze met alle liefde zal worden omringd en waar men begrip heeft voor haar angst om verlaten te worden.
Ze verdient het zo.

Staat bij u het juiste mandje te wachten, neem dan contact op met Ellen ([email protected]) of Marjan ([email protected] )

Klik op de fotootjes voor vergroting

Rainbowbridge

Zij die nooit vergeten worden

Voor altijd in ons HART
Figiel 30-10-2019

Figiel 30-10-2019

 

  
Jokertje 04-10-2019                                                               Amigo 04-10-2019

  
  Foxy 02-10-2019                                                              Brook 26-09-2019

  
Didi, zomer 2019                                                             Iris/Jojo 20-08-2019

  
Isha 04-06-2011                                                              Hero 04-08-2019

  
Lotta 20-2-2019                                                     Bojka 23-05-2019         


Olaf, begin 2019

 

Rysiu overleden

Rysiu, overleden op 15 december 2019.


4 Jaar geleden werden 2 hondjes in Polen in beslag genomen, ze hadden een heel slecht leven bij mensen die geen knip voor de neus waard waren.

Het ene hondje , Robby, ging direct mee naar Nl, Ellen en Jeannette brachten er net een bezoek.

Hij zou bij Jeannette blijven, maar tot haar grote verdriet bleek hij zo slecht te zijn, dat de da hem na een dag al heeft laten inslapen.

Het andere hondje, Rysiu , werd liefdevol in het asiel opgevangen.

Toen ik zijn foto`s op de site zag staan hoefde ik niet lang na te denken ,hij mocht de rest van zijn leven bij mij en mijn andere hondjes komen wonen.

Tot er vervoer geregeld was werd hij zo goed mogelijk in het asiel verzorgd en heel voorzichtig krabbelde hij weer overeind en die wanhopige blik uit zijn oogjes verdween.

In november 2015 kwam Rysiu naar NL. en hij paste zich probleemloos aan.

Hij kreeg weer een prachtige vacht, het leek wel een vosje.

Hij kreeg weer lol in het leven, als hij blij of opgewonden was stond hij te springen en te huppelen, en hapte speels in mijn benen.

Aan de riem lopen bleef een probleem,maar gelukkig hield hij mij goed in de gaten , dus kon hij tijdens onze wandelingen prima los lopen.

Aan zijn slechte verleden had hij wel wat overgehouden; hij beet van zich af als je hem wilde optillen.

Mannen hing hij in de broek, en crossfietsers in het bos waren niet veilig voor hem.

Hij dronk en plaste te veel; de da heeft hem binnenste buiten gekeerd, maar lichamelijk mankeerde hij niets.

Het was stress, hij werd snel opgewonden wanneer er gegeten ging worden.

Ik werd er wel eens moedeloos van, waren we net uit geweest, of dan plaste hij alweer in huis.

2 jaar geleden kreeg hij een epileptische aanval, en jammer genoeg volgden er daarna nog vele.

Medicatie hielp niet ,maar met CBD olie bleef hij iets rustiger en de aanvallen kwamen gemiddeld eens in de 10 dagen.

Heel ongemerkt veranderde hij, en werd wat waziger. Tijdens het wandelen moest ik opletten dat hij niet met andere mensen mee liep, of verkeerde paadjes in sloeg wanneer hij me niet zag.

Omdat ik thuis alles op de zelfde regelmatige volgorde doe merkte ik er daar weinig van.

Opeens kreeg hij 2 aanvallen op een dag en kreeg ik de bekende steen in mijn maag.

De volgende dag weer 2 en ik merkte duidelijk dat zijn kopje dit niet meer aan kon, hij raakte nu echt van het padje af.

Na weer een slechte nacht vond ik het genoeg en heeft de dierenarts hem laten inslapen.

Ik weet zeker dat Rysiu vier heerlijke jaren bij mij heeft gehad, tot op het laatst was hij vrolijk en draaide het hele programma mee ,wandelen en lekker eten ,knuffelen , slapen bij mij in de slaapkamer, scharrelen in de tuin ,van de aanvallen had hij geen weet en dat hij daardoor dement werd merkte hij ook niet.

Hij was voor mij een allerliefst hondje die mij vanuit zijn mandje met zijn mooie zwarte oogjes altijd in de gaten hield. (ik verbeeld me niets, het ging hem om eten, maar toch...)

Rysiu laat mij met een goed en tevreden gevoel achter, taakje volbracht hè kleine man, mijn kleine Rysiukidoeki !

Mara

Hallo,

Even een berichtje over Mara.
Ze gaat nog steeds erg goed, als het even kan zijn we lekker buiten. We lopen een keer in de week met een vriendin en haar 2 honden een mooie grote ronde met onderweg een gezellige koffieshop bij een zorgboerderij. Ik heb het laatste half jaar een oppashond mee, dus een rijk gezicht zo die 4 hondjes om je heen tijdens de wandeling.
Inmiddels houd ik er de dag voor en erna rekening mee door de ronden wat kleiner te maken want de leeftijd begint iets mee te spelen.
Autorijden was nooit echt haar hobby maar dat gaat nu prima en zonder te spugen en geen reistabletje meer. Bijzonder hoe ze nog steeds blijven groeien.
Voor Mara zal het mooi zijn als we het vuurwerk weer gehad hebben, wat nu al regelmatig klinkt, want dat blijft vervelend.

 

Vriendelijke groet Inge

Ons lustrum, 5 jaar, ligt al weer even achter ons. Maar door drukte en pech nu even een update.
Mara heeft een goed jaar achter de rug, genieten van het buiten zijn, het op haar manier spelen met Tom mijn kat die op zijn beurt er ook van genoot. Helaas is hij na een vermissing van 2 weken dood gevonden afgelopen maart. Inmiddels lijkt ook Mara er over heen en is ze weer als van ouds.
Ze vond het ook prima dat er eind vorig jaar wel is waar een bekende hond een week of zes bij ons bivakkeerde.
Het blijft een lieverd.

Hartelijke groet, Inge